Ενημερωτική σελίδα για την Ιτέα και την Φωκίδα
Πάρτυ Καστελλιωτών στις 18/03/2010!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ
«Η Ισλανδία μοιάζει με μια κρυστάλλινη σφαίρα στην οποία μπορεί κανείς να δει το μέλλον της Ευρώπης: μια νέα εποχή εξεγέρσεων». Με τον τίτλο αυτόν «βγήκε» η ηλεκτρονική έκδοση των «Times» στις 21 Ιανουαρίου του 2009, όταν οργισμένα πλήθη στο Ρέικιαβικ πολιόρκησαν το κτίριο του Κοινοβουλίου, έριξαν μπογιές και γιαούρτια στη λιμουζίνα του υπουργού Οικονομικών και συγκρούστηκαν άγρια με τις ειδικές δυνάμεις.
Εκρηκτικό κλίμα διαρκείας
Το κλίμα στη χώρα παραμένει και σήμερα εκρηκτικό και την περασμένη εβδομάδα οι Ισλανδοί απέρριψαν με το συντριπτικό ποσοστό του 93,2% το νομοσχέδιο για την καταβολή 3,8 δισ. ευρώ σε αποζημιώσεις στην Ολλανδία και τη Βρετανία, για τη χρεοκοπία της τράπεζας Icesave (για το ίδιο θέμα δες και σελ. 28-29).
Οταν οι «ταραχές» και τα «επεισόδια», με αφορμή τις επιπτώσεις της κρίσης, επεκτάθηκαν την ίδια περίοδο στη Ρουμανία και στις «τίγρεις της Βαλτικής», Λετονία και Λιθουανία, πολλοί εξέφραζαν τον προβληματισμό τους μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μια αλυσίδα «τυφλών» εξεγέρσεων, έξω από τον έλεγχο του παραδοσιακού κομματικού και συνδικαλιστικού συστήματος.
Λίγο αργότερα στις ΗΠΑ η CIA, θορυβημένη από τα αποτελέσματα της κρίσης και την πτώση τριών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων (Ισλανδία, Λετονία, Ρουμανία), παρουσιάζει στον Λευκό Οίκο μια έκθεση, σύμφωνα με την οποία «η οικονομική κρίση, σε περίπτωση που συνεχιστεί για μια περίοδο ενός ή δύο χρόνων, θα αυξήσει την απειλή αποσταθεροποίησης των καθεστώτων». Ο επικεφαλής της υπηρεσίας, Λίον Πανέτα, εκφράζει μάλιστα την πεποίθηση ότι οι «υψηλές θερμοκρασίες» με αφορμή την οικονομία αποτελούν την κυρίαρχη απειλή για την ασφάλεια της Αμερικής.
Την ίδια εκτίμηση έκανε και ο Διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, ο οποίος προειδοποίησε πως, εάν δεν ελεγχθεί η οικονομική κρίση, η κοινωνική αναταραχή και η πολιτική αστάθεια θα υπερκεράσουν όλα τα άλλα προβλήματα.
Στα χνάρια της Ισλανδίας βρέθηκε πέρσι και η Λετονία, η οποία μετά από διψήφιους αριθμούς ανάπτυξης επί χρόνια, αναγκάστηκε να καταφύγει στο ΔΝΤ και, βάσει των συνταγών του, να περικόψει 20% μισθούς και συντάξεις και 40% τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων, με πτώση του ΑΕΠ κατά 18%. Αποτέλεσμα; Σε μια χώρα χωρίς παράδοση διαμαρτυρίας, χιλιάδες πολίτες να επιτεθούν στο κτίριο του Κοινοβουλίου και να συγκρουστούν με τις δυνάμεις καταστολής και να παραιτηθεί η κυβέρνηση.
Η παραπάνω περιγραφή ταιριάζει «γάντι» και στα όσα συνέβησαν στη γειτονική Λιθουανία, όπου η αστυνομία συγκρούστηκε με χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την αύξηση των φόρων και τις μαζικές περικοπές δαπανών, προκειμένου η χώρα να αποφύγει τη χρεοκοπία.
Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, ωστόσο, του πώς η οικονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες κοινωνικές συγκρούσεις παραμένει η Αργεντινή, η οποία στις αρχές της δεκαετίας (2001-2), όντας το «υπόδειγμα» του ΔΝΤ με οκτώ προγράμματα λιτότητας σε τέσσερα χρόνια, έφθασε να κηρύξει στάση πληρωμών πάνω στο ύψους 140 δισ. δολαρίων χρέος. Ο πληθωρισμός και η ανεργία εκτινάχθηκαν στα ύψη, το spread μεταξύ Αργεντινής και ΗΠΑ έφθασε το 20%, μισθοί και συντάξεις μειώθηκαν κατά 13% και οι καταθέσεις στις τράπεζες «πάγωσαν» μέχρις ενός ορισμένου ποσού.
Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή: Ξεσπούν γενικές απεργίες και καταλήψεις εργοστασίων, σημειώνονται επιθέσεις σε τράπεζες και στις συγκρούσεις που ακολουθούν χάνουν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι. Τελικώς ο πρόεδρος Ντε Λα Ρούα παραιτείται, αλλά η πολιτική κρίση διαρκεί πολύν καιρό ακόμη.
Στη σκιά των σκληρών οικονομικών μέτρων που ανακοίνωσε πρόσφατα η κυβέρνηση και στη χώρα μας, οι πολίτες εκφράζουν φόβους για μια κοινωνική έκρηξη, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις. Το 86,9% οι ερωτηθέντες στην έρευνα της Κάπα Research απαντούν ότι είναι «πολύ ή αρκετά πιθανό» να υπάρξει κοινωνική εξέγερση, ενώ στο γκάλοπ της Public Issue με το ενδεχόμενο κοινωνικής αναταραχής συμφωνεί το 62% των πολιτών.
Από enet.gr
ΑΤΟΜΙΚΑ ΝΕΑΝΙΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΠΑΙΔΩΝ – ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ
Ένα κείμενο του Αντώνη Κακαρά από την Γραβιά,Όλοι που λες προλάβαιναν και μπαίνανε, εμένα έξι φορές το σύστημα με πέταξε έξω, αφού, για να δεις την αγωνία μου από ‘να σημείο και μετά, πήραν πρέφα όσοι περίμεναν μέσα στην τράπεζα, κάνοντας άλλη σειρά μπροστά στους ανέκφραστους ταμίες– μα καλά αυτοί οι τύποι δε γελάνε ποτές τους, έλα Παναγία μου- και ξεχνώντας γιατί βρίσκονται εκεί, άλλοι σπάγανε πλάκα με μένα, που ‘χα γίνει έξαλλος και έβριζα κατακόκκινος, ενώ κάποιοι κάνανε νοήματα δίνοντας οδηγίες τι να κάνω, κι εγώ στο κουβούκλιο να τα ‘χω παίξει, να θέλω να βάλω τα κλάματα, να θέλω να γυρίσω πίσω είκοσι τριάντα χρόνια να βρω κι ένα καλάζνικωφ…ώπα, να το μήνυμα, νάτο πως σε κάνει τρομοκράτη το σύστημα, άει στο διάολο κολοσύστημα, άει στο διάολο λέω γαμημένο σύστημα με τις τράπεζές σας και κάθε είδους κουβούκλια, φόρα πήρα γαμώ το, ευτυχώς δε μ’ ακούνε οι κερατάδες οι μαυροκουστούμηδες και να σκεφτείς, λέω, στα παραπάνω γραφεία, τα πιο μακρινά εννοώ, εκείνα όπου δεν ακούγονται οι φωνές από τα κουβούκλια ούτε των απ’ έξω μα ούτε των από μέσα στις τζαμαρίες, τα ‘χετε δει αυτά των υπαλλήλων, δεν γίνεται να μην τα ‘χετε προσέξει αυτά τα κλουβιά, σκέτες φυλακές είναι πολύ χειρότερες από τις άλλες, γιατί από κείνες αν φύγεις, το πολύ να σε κυνηγήσουν και συ ξέρεις πως υπάρχουν κι ένα σωρό τράπεζες να ληστέψεις, ενώ αυτοί έτσι και σηκωθούν να φύγουν από τούτα τα κουτιά, πού να ‘χει περισσέψει μυαλό να γυρίσουν να ληστέψουν, κατάλαβες μαλακία; Αυτοί λοιπόν στ’ απομακρυσμένα σαλόνια, γιατί δεν κάθονται αγαπητοί μου οι κύριοι μέτοχοι σε γραφεία τώρα, κάθονται και συνεδριάζουν μέσω τηλεοράσεων σε ζακούζι, το πολύ σε κρεβάτια, άντε οι πιο σοβαροί σε σαλόνια με βαθιές πολυθρόνες, απ’ όπου δε φαίνονται να εξέχουν, αυτοί λοιπόν οι ζακουζόπληκτοι, που να τους μπει στον κώλο το καυτό νερό από λάθος της αντλίας, αχ πόσο το χαίρομαι να το σκέφτομαι τούτο, ξέχασα όμως τι ήθελα να πω γι’ αυτούς, τέλος πάντων, όπως καταλάβατε αν δε μισείς τον ταξικό σου αντίπαλο, ούτε να ξεσπάσεις μπορείς, σα δε σ’ αφήνει η κολοφωνή από το διάστημα να μπεις να ζητήσεις τον ιδρώτα σου, το πολύ πολύ να βρίζεις από μέσα σου, ενώ και πάλι να η φωνή για έκτη φορά, Δε σε πάμε ρε κύριε, λέει η γαμημένη, δε σ’ αναγνωρίζουμε κύριος, ποιος είσαι συ, βρε ουστ από την τράπεζα, ή μάλλον κάτσε μέσα στο κουβούκλιο, καλά είσαι κει.
Τελικά όρμισα στην τζαμαρία έξω απ’ το γραφείο της διευθύντριας με το σοβαρό ύφος σε στυλ, ΄΄Εγώ ναι Εγώ διευθύνω το κατάστημα αυτό΄΄, δίπλα στο καθαριστήριο βρισκόταν τούτο στην άκρη του ισόγειου της ίδιας πολυκατοικίας, το μισό χώρο έπιανε η τύπισσα, και οι υπόλοιποι στοιβαγμένοι στο άλλο μισό, γιατί να την χωνέψεις λοιπόν αυτή, επειδή δείχνει τα μπούτια της, σιγά το πράμα, φορούσε και μίνι τρομάρα της, αφού αφαιρέθηκα να διακρίνω τα παραπάνω, μέχρι που θυμήθηκα γιατί ήμουνα εκεί και ξανάγινα Τούρκος, όχι για το άλλο, μην πάει στο Οθωμανικό ο νους σας, εξαγριώθηκα τόσο που βλέποντάς με αυτή, σαν άρχισα να κοπανάω τη γαμημένη τη τζαμαρία, που με χώριζε από τον ιδρώτα που λέγαμε, τρομοκρατημένη η ΄΄Εγώ ξέρετε διευθύνω το κατάστημα αυτό΄΄, έστειλε κάποιον και μου άνοιξε τις πόρτες, ο φύλακας όλη την ώρα ακουμπισμένος στον τοίχο δίπλα στην είσοδο, κοίταζε καθαρίζοντας τα δόντια του μ’ ένα σπίρτο και καπνίζοντας πότε πότε, μπήκα θριαμβευτικά και όλοι χαμογελούσαν με κατανόηση, γιατί είχα καταφέρει να εισβάλλω στο άδυτο, και αντί να προχωρήσω στη ληστεία που λέγαμε, όχι για την ταλαιπωρία, αλλά γιατί μου ανοίξανε τόσο εύκολα, θεωρώντας με ακίνδυνο το ανθρωπάκι εμένα, μάλιστα είμαι ακίνδυνος για το σύστημα, αυτό μου την έδωσε περισσότερο, οπότε ξέσπασα στο νεαρό υπάλληλο, Γιατί παιδί μου όλους τους αφήνει το ρημάδι και μένα με πετάει έξω, σεσημασμένος είμαι, και τότε μου την έσπασε τελείως, ρωτάς γιατί, άκου λοιπόν, Διότι, κύριε, μου εξηγεί ο μικρός μαυροκουστούμης άρτι εξέλιξη του χαρτογιακά, δε φταίει το μηχάνημα, αλλά γυαλίζει η φαλάκρα σας και αρνείται να σας ανοίξει, καθόσον θεωρεί πως φοράτε κουκούλα, γι’ αυτό καταλάβατε, και έγινε το σώσε στην τράπεζα, άι στο διάολο και τα συστήματα και αυτές οι πουτάνες οι μαρμαροντυμένες (αυτές φάγανε και την Πεντέλη, τι νομίζετε) με τα κουβούκλια, άι στο διάολο λέω, φεύγοντας θριαμβευτικά που λέτε, ρίχνω και μια άγρια ματιά στην ΄΄Εγώ ξέρετε διευθύνω το κατάστημα αυτό΄΄, αλλά αυτή κοίταζε ποιον νομίζετε, το φύλακα με το σπίρτο στα δόντια, αυτόν μάλιστα κιαλάριζε το ούφο, και να σας πω πού φαντάστηκα πως βρίσκομαι, να σας το πω γιατί όχι, Σ’ ένα τουράκι πρώτη σειρά στην πλατεία με το πλέξιμό μου, περιμένοντας το κάρο και την ώρα της γκιλοτίνας, ναι ρε εκεί και έτσι θέλω, για να μην πω πάνω στην γκιλοτίνα ….
Υπενθυμίζουμε ότι η προθεσμία για συμμετοχή στον Α διαγωνισμό διηγήματος "Στέλιος Ξεφλούδας" λήγει στις 31 Μαρτίου.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φωκίδας, μετά την ολοκλήρωση του Προγράμματος Αγροτικού Εξηλεκτρισμού για το Νομό μας, το οποίο εγκρίθηκε το 2009, ικανοποιώντας την ανάγκη εκσυγχρονισμού των αγροτοκτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, προχωρά στην κατάρτιση νέου προγράμματος για το 2010.
Το παραπάνω αίτημα που ψήφισε η Γεν. Συνέλευση των εργαζομένων στο εργοστάσιο του αλουμινίου στα Άσπρα Σπίτια στης 04/03/2010 είναι καίριας σημασίας για την συνέχιση της δραστηριοποίησης στην περιοχή της μεγαλύτερης βαριάς βιομηχανίας της χώρας.
NOΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΦΩΚΙΔΑΣ Άμφισσα 8/3/2010
Έτσι, ο ΑΠΟΛΛΩΝ δεν θα κατέβει να αγωνιστεί. Σημειώνεται εδώ, ότι μέχρι τώρα ως έδρα των αγώνων του ΑΠΟΛΛΩΝΑ έχουν οριστεί γήπεδα από 20 έως 100 (!!!) χιλιόμετρα, όπως του Αντιρρίου, Μεσολογγίου, Αιτωλικού, Παπαδάτες, και τώρα ορίζεται η Πρέβεζα, 170 χλμ!!!..
Κι αυτό, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του ΑΠΟΛΛΩΝΑ και ενώ υπάρχει παραχωρητήριο από Ιτέα και Άμφισσα, να μπορούν να οριστούν στα γήπεδά τους αγώνες του ΑΠΟΛΛΩΝΑ, ο οποίος ανήκει άλλωστε στην ΕΠΣ Φωκίδας.
Όλη η οικογένεια του ΑΠΟΛΛΩΝΑ και οι πολίτες του Δήμου Ευπαλίου στέλνουν προς κάθε κατεύθυνση πολλά μεγάλα ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΗ, ΑΝΤΙΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΑΘΛΗΤΙΚΗ πολιτική και συμπεριφορά απέναντι στην ομάδα τους;;;
Τα πρόσφατα μέτρα της κυβέρνησης έχουν αρχίσει να πιάνουν “τόπο” και την πρώτη “φάπα” στην περιοχή τη δεχόμαστε από τη Γέφυρα ΑΕ, η όποια, σύμφωνα με όσα προβλέπονται από το νόμο, μετακυλίει το αυξημένο ΦΠΑ στους διερχόμενους. Σχετικά με τις πολιτικές πρακτικές της γέφυρας τα έχουμε ξαναγράψει και στο παρελθόν, ωστόσο η συγκεκριμένη κίνηση είναι μόνο η αρχή των ανατιμήσεων σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης, που σε συνδυασμό και με την αύξηση της βενζίνης μας οδηγεί, μαθηματικά, στην “πράσινη” ανάπτυξη. Ξέρετε. Αυτή με τα κυπαρίσσια πάνω απ’ το μνήμα της ανάπτυξης.
Η σημερινή "Ώρα της Φωκίδας" μας έδωσε την είδηση της ημέρας για την Ιτέα.
