Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Οι εκπλήξεις! 14 Μαρτίου 2011


Είναι η τρίτη φορά μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα που βρισκόμαστε στους Δελφούς. Ενώ θεωρούσαμε ότι είχαμε σχετικά λίγα πράγματα να ανακαλύψουμε στη περιοχή, μας περίμενε μία σειρά εκπλήξεων.

Να ξεκινήσουμε από την «Νύχτα των Στοιχειών» μία εκδήλωση που λαμβάνει χώρα από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, το τελευταίο Σάββατο των αποκριών, στη Άμφισσα (20 χλμ. από τους Δελφούς). Σύμφωνα με τους πολλούς θρύλους, στην Άμφισσα ή αλλιώς στα Σάλωνα, υπήρχαν πολλά άτυχα πλάσματα που από άδικο θάνατο στοίχειωσαν. Μία από αυτές τις ιστορίες αναφερόταν σε ένα νεαρό ζευγάρι τη Λενιώ και τον Κωνσταντή. Η Λενιώ σκοτώθηκε στη πηγή της Χάρμαινας όταν πήγε να γεμίσει τη στάμνα της, ο Κωνσταντής μη μπορώντας να αντέξει το θάνατο της αγαπημένης του, έδωσε τέλος στη ζωή του στο ίδιο σημείο. Όμως η ψυχή του στοίχειωσε και έμεινε να περιφέρεται στα Ταμπάκικα και να θρηνεί για το χαμό της Λενιώς.

Όπως συνήθως συμβαίνει με αυτές τις ιστορίες, τα στοιχειά έχουν καλή και κακή πλευρά, τρομάζουν τους ντόπιους με τις ...
«κραυγές» τους τα βράδια που ο αέρας λυσσομανάει, τρομάζουν τους διαβάτες που ξαποστάσουν στη πηγή από την άλλη όμως προστατεύουν την πόλη από το κακό. Σε αυτή λοιπόν τη ρομαντική ιστορία είναι βασισμένη και πλοκή της «Νύχτας των στοιχειών» όπου το στοιχειό της Χάρμαινας θα «παλέψει» με τα άλλα στοιχειά για να επικρατήσει και να συνεχίσει να προστατεύει την πηγή της Χάρμαινας, τους Βυρσοδέψες που έχουν τα εργαστήρια τους γύρω της και να συνεχίσει να θρηνεί την αγαπημένη του Λενιώ. Συμμετέχει όλη η πόλη σχεδόν, από τους ποιο μικρούς μέχρι και τους ποιο μεγάλους, φοράνε «βύρσες»= τομάρια ζώων, με πολλά κουδούνια και ξεχύνονται στους δρόμους να πειράξουν τους επισκέπτες. Η πομπή των ξωτικών και των στοιχειών καταλήγει στα σκαλάκια που οδηγούν από τον Αγ. Νικόλαο στη πλατεία Κεχαγιά όπου και στο τέλος της βραδιάς γίνεται και η μεγάλη «μάχη». Στους δρόμους ο δήμος έχει φροντίσει για φωτιές και καύσιμη ύλη – τσιπουράκι έτσι ώστε το κέφι να διατηρηθεί αμείωτο.

Πραγματική έκπληξη, γιατί δεν είναι ένα συνηθισμένο καρναβάλι με κλασικές στολές αλλά κάτι εντελώς διαφορετικό, όμορφο και πρωτότυπο, γεννημένο μέσα από την παράδοση του τόπου.

Οι εκπλήξεις όμως δεν σταμάτησαν εκεί.









Μπορεί να δηλώνει κότα άλλο από οργάνωση σκίζει.
















Απίστευτο το Polaris και ο οδηγός του δεν μασάει τίποτα και έκανε ωραίο παιχνίδι ( μπας να πάρω ένα; )





Η Άμφισσα λόγω της θέσης της και του πλούσιου κάμπου της, αποτελούσε σημαντικό εμπορικό σταθμό πάντα και είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχει οικονομική άνθηση για μεγάλη περίοδο. Σημάδια αυτής της περιόδου αποτελούν τα μοναδικά κτήρια που κοσμούν μέχρι και σήμερα τα σοκάκια της. Μέσα σε αυτά είναι και το θαυμάσιο καφενείο «Το Πανελλήνιο» ή αλλιώς γνωστό ως «Γιαλί Καφενές». Δυσκολεύομαι να βρω από πού πρέπει να ξεκινήσω την περιγραφή μου. Αν σταθείς ακριβώς στο κατώφλι έτσι ώστε το μισό σου σώμα να είναι μέσα και το μισό έξω, κινδυνεύεις να μπερδευτείς, ένα βήμα μπροστά και είσαι στις αρχές του 1900, ένα βήμα πίσω και το ημερολόγιο φορτώνεται ένα αιώνα. Η τηλεόραση που έπαιζε τα Κυριακάτικα αθλητικά μας επανέφερε στο 2011, παραγγείλαμε καφεδάκι – ελληνικό φυσικά, οτιδήποτε άλλο θα ήταν αστείο- και μείναμε να χαζεύουμε τον χώρο. Στο βάθος η σκηνή με την πόρτα του υποβολείου κλειστεί και την αυλαία κατεβασμένη. «Το καφενείο αποτελούσε το στέκι της αφρόκρεμας του Νομού», μας διηγείται ο κύριος Θανάσης, «από τη σκηνή του έχουν περάσει τα μεγαλύτερα ονόματα του θεάτρου και της όπερας, από τα μέσα της δεκαετίας του ’30 μέχρι και το 1989 που δόθηκε η τελευταία παράσταση, χωρούσε σχεδόν 350 θεατές καθισμένους και γέμοζε κάθε βράδυ, το αγαπούσε το θέατρο εκείνα τα χρόνια ο κόσμος. ». «πέντε μερόνυχτα γυριζόταν εδώ μέσα Ο Θιάσος του Θ. Αγγελόπουλου, εδώ μένανε»*. Ο Αρτέμης Μάτσας γνωστός ως ηθοποιός στους περισσότερους από την ατάκα «οι γερμανοί είναι φίλοι μας!!!», ήταν επίσης ιστορικός - κριτικός θεάτρου και θέλησε να δώσει νέα πνοή κάνοντας ένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία της συγκεκριμένης σκηνής. Η μεγάλη σάλα του καφενείου είναι στολισμένη με τραπεζάκια μαρμάρινα που δυστυχώς δεν μπορούν να μιλήσουν, μεγάλα παράθυρα με μονό γυαλί που κάνει παραμορφώσεις έτσι που ο έξω κόσμος φαίνεται λίγο γελοίος - μήπως άλλωστε δεν είναι;- μυρωδιά ελληνικού καφέ και καμένου ξύλου, στο βάθος από τα ηχεία του μόνου αταίριαστου αντικειμένου σε αυτό το χώρο ακουγόταν οι αθλητικοί αναλυτές να παραθέτουν επιχειρήματα για την κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αναρωτιέσαι μόνο το ποδόσφαιρο άραγε σε αυτή τη χώρα έχει κατάντια;



http://escaper.gr/cgi-bin/wordpress/?p=7335#respond

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου