Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

ΑΠ' ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗ ΣΤΟ..ΒΕΛΟΥΧΟΒΟ ... ΕΝΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ...


150
   Προσέξτε , αγαπημένοι μας φίλοι , την ημερομηνία που είναι γραμμένη στο δελτίο καταγραφής αρχαιολογικών ευρημάτων , στις ανασκαφές της Καλλίπολης , 3 - 8 - 1979 , λίγο , δηλαδή , πριν να κατακλυσθεί το Βελούχοβο απ' τα νερά της λίμνης του Μόρνου .
   Ένα υπέροχο θαμμένο κόσμο αποκάλυψαν οι ανασκαφές που έγιναν , βιαστικά , μετά από πιέσεις εφημερίδων και Δωριέων , στο Βελούχοβο , το Κάλλιο , στην περιοχή που παλιά ήταν ...η αρχαία Καλλίπολη .
   Χιλιάδες τα ευρήματα , τα οποία φυλάσσονται στο Μουσείο Άμφισσας , μα ακόμα περισσότερα αυτά που δεν πρόλαβαν να αποκαλυφθούν και έμειναν στον πάτο της λίμνης , μαζί με το παραδεισένιο  Κάλλιο ...
61
57
59
60
62

74

78
85

89

107
122

123
   Όσο όμως κράταγαν οι ανασκαφές , ένα κρυφό δράμα παιζόταν στο Βελούχοβο , φαρμακωμένοι οι Βελουχοβιώτες , έβλεπαν να πλησιάζει το τέλος του πανέμορφου χωριού τους , έσβηνε ο Δωρικός παράδεισος , το όνειρο ολόκληρης της Ρούμελης , το καταπράσινο παραδεισένιο χωριό...

65


12
  Το  " κεντρικό " μαγαζί του Βελουχιού , του Χρήστου Σίδερη , εδώ μαζεύονται οι Βελουχοβιώτες και λένε τα βάσανά τους , κουβεντιάζοντας για το μέλλον τους .
141
   ..κι' όταν περνούσε η ώρα και σκοτείνιαζε , η ξαδέρφη η Ιουλία , φρόντιζε για το άναμμα του " Λουξ " , αφού ηλεκτρικό ρεύμα δεν υπήρχε . Εδώ , στην αυλή του μαγαζιού γινόταν το δεκαπενταύγουστο το καλύτερο πανηγύρι της Δωρίδας , αλλά γι' αυτά θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή..

17
  Εδώ , ο άλλος αγαπημένος ξάδερφος Γιώργος Σίδερης , ο Αγροφύλακας , όπως πολλοί τον ήξεραν και δίπλα του , μάλλον , μια Σεπετζοπούλα .
23
  Όσο περνάει η ώρα , μαζεύεται κόσμος , απ' τους λίγους που έχουν απομείνει στο Βελούχοβο /
13
   Ο καταστηματάρχης , Χρήστος Σίδερης με κάποι Βελουχοβιώτη .
21
   Μια όμορφη άποψη του Βελουχιού .
22
   Τα πολλά νερά του χωριού , βόηθαγαν να υπάρχει ολοχρονίς πράσιο παντού ...

29
   ...Τελευταίες μέρες και για την κατσαρόλα , σε λίγο θα ξεχαστεί παραπεταμένη , κι' αυτή κι' πυροστιά κι' ο φούρνος , στα βάθια της λίμνης ή στην πραμάτεια κάποιου περαστικού γύφτου ..παλιατζή...όνειρα , και παλιά σπιτικά είδη ..στον πάτο της λίμνης ...
       Καλό  σας  βράδυ .....Κ.-
Από  
http://lidoriki.blogspot.com

1 σχόλιο:

  1. Νοσταλγικές εικόνες από ένα χωριό που δεν υπάρχει πια . . .
    Θυμάμαι που ήμουν μια σταλιά παιδί και ξεκινούσαμε από τον γειτονικό Κονιάκο με την γιαγιά μου με το άλογο να πάμε να βάψουμε τις φλοκάτες στο Βελούχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή