Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

"Λευκή κορδέλα" η ταινία της Κυριακής στην Άμφισσα

Η λευκή κορδέλα είναι η ταινία που παρουσιάζει την Κυριακή 24-1-2010 στις 21:00 στο Πνευματικό κέντρο της Άμφισσας η Κινηματογραφική λέσχη
Διαβάστε μια παρουσίαση της ταινίας και δείτε το τρέιλερ.

«Πρέπει να σας δείρω και εγώ θα πονέσω περισσότερο », λέει στα παιδιά του ο πολύτεκνος πάστορας του μικρού γερμανικού χωριού όπου διαδραματίζεται η τελευταία ταινία του 68χρονου Μίχαελ Χάνεκε. Λίγο αργότερα η πόρτα κλείνει, ο φακός ακίνητος την παρακολουθεί και ο θεατής ακούει τις κραυγές πόνου από τις ξυλιές μέσα στο δωμάτιο. Τα αυστηρά, παγωμένα πλάνα της «Λευκής κορδέλας» έρχονται σε ταύτιση με το βλοσυρό, παντελώς αγέλαστο ύφος των προσώπων που απαρτίζουν το φιλμ, από το οποίο δεν λείπουν οι ξαφνικές εκρήξεις βίας, σωματικής μα κυρίως ψυχολογικής: Ενα ψαλίδι βυθισμένο στο σώμα ενός πουλιού, ένας γιατρός που εξευτελίζει με τον χειρότερο τρόπο τη γυναίκα που μεγαλώνει τα παιδιά του («γιατί δεν μπορείς επιτέλους να ... πεθάνεις! », λέει), ακόμη και η καταστροφή της γης του τοπικού βαρόνου από έναν φτωχό αγρότη με δρεπάνι είναι σκηνές που σφραγίζουν τη μνήμη.


Το σπέρμα του ναζισμού
Οι ιστορίες της «Λευκής κορδέλας»- χρησιμοποιούμε πληθυντικό διότι δεν είναι μία ιστορία αλλά πολλές- τοποθετούνται σε κάποιο ανώνυμο χωριό της Βόρειας Γερμανίας το 1913-1914. Από τον περασμένο Μάιο, όταν η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ των Καννών (όπου και απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα αλλά και το Οικουμενικό Βραβείο), η εποχή που πραγματεύεται ο Χάνεκε έδωσε την αφορμή στον διεθνή Τύπο να μιλήσει για την περίοδο που γεννιόταν ο ναζισμός στη Γερμανία. Τα ανήλικα παιδιά με τα φοβισμένα ή απορημένα πρόσωπα που κυριαρχούν στα περισσότερα πλάνα της ταινίας είναι το μέλλον της Γερμανίας, η γενιά που αργότερα θα γίνει υπεύθυνη για τις απίστευτες βαρβαρότητες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος.

Ο Χάνεκε, ο οποίος δεν μιλά εύκολα γιατις ταινίες του, παραδέχεται ότι δεν επέλεξε τυχαία την εποχή αλλά συμπληρώνει ότι ποτέ δεν θέλησε να περιοριστεί σε αυτό το «συγκεκριμένο μοντέλο φασισμού». Το πώς γεννιέται ο ολοκληρωτισμός είναι ερώτημα διαχρονικό και ο σκηνοθέτης πιστεύει ότι το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο αν η ταινία, για παράδειγμα, πραγματευόταν την κατάσταση στο σύγχρονο Ιράν. «Σε περιοχές όπου ο κόσμος υποφέρει η ιδεολογία γίνεται πολύ εύκολα αποδεκτή, επειδή οι άνθρωποι αναζητούν κάτι για να πιαστούν- ένα καλάμι που θα τους βγάλει από τη μιζέρια τους» δήλωσε πρόσφατα ο σκηνοθέτης στον «Οbserver». «Οταν η ιδεολογία μετατρέπεται σε φανατισμό, η ανάγκη για την απάντηση ερωτημάτων σταματά να υπάρχει. Οσο λιγότερο έξυπνος είμαι τόσο ευκολότερα θα ακολουθήσω κάποιον που θα μου δώσει απαντήσεις ».

Η «μαύρη εκπαίδευση»
Τα χρόνια που προηγούνται του ξεσπάσματος του Α Δ Παγκοσμίου Πολέμου είναι μια περίοδος που μπορεί να ερευνηθεί με προσοχή και μέσα από «τόνους βιβλίων» τα οποία ο σκηνοθέτης και το επιτελείο του μελέτησαν εξονυχιστικά. Μεγάλη σημασία εδώ έχει η «μαύρη περίοδος εκπαίδευσης», όπως αποκαλείται στη Γερμανία. «Μαύρη εκπαίδευση» είναι μια έκφραση που άρχισε να χρησιμοποιείται τον 19ο αιώνα και επικράτησε πολλά χρόνια μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως το 1968: Δάσκαλοι και παιδαγωγοί ακολουθούσαν ένα συγκεκριμένο, συντηρητικό, αυστηρό σύστημα εκπαίδευσης του οποίου η ιδεολογία μπόλιασε τα παιδιά με τις ρίζες του τρόμου που αργότερα θα γινόταν μανιφέστο. Επίσης ο ρόλος της θρησκείας υπήρξε καίριος διότι τα παιδιά που έμελλε να γίνουν οι σημαιοφόροι της ναζιστικής Γερμανίας είχαν γαλουχηθεί σε ένα αυστηρό προτεσταντικό πλαίσιο.

Ωστόσο η «Λευκή κορδέλα» δεν εξηγεί το πώς ακριβώς υιοθετήθηκε η φιλοσοφία του ναζισμού διότι ο Μίχαελ Χάνεκε δεν δίνει ποτέ απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει. «Είναι μια από τις πηγές της θεμελιώδους σκέψης» είπε. «Κάποια στιγμή είχα σκεφτεί να ονομάσω την ταινία “Το δεξί χέρι του Θεού” που σημαίνει ότι αυτά τα παιδιά θεωρούν τους εαυτούς τους δεξί χέρι του Θεού επειδή γνωρίζουν τη διαφορά ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό και πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να δικάζουν τους άλλους. Αυτό ανέκαθεν ήταν η αρχή της τρομοκρατίας».

Διόλου τυχαία, η «Λευκή κορδέλα» τελειώνει με την ανακοίνωση της δολοφονίας του αρχιδούκα της ΑυστροουγγαρίαςΦραγκίσκου Φερδινάνδουστο Σαράγεβο, την τότε πρωτεύουσα της αυστροουγγρικής περιοχής Βοσνία- Ερζεγοβίνη. Ο Φερδινάνδος και η εγκυμονούσα σύζυγός τουΣοφία φον Τσότεκ δολοφονήθηκαν στις 28 Ιουνίου του 1914 από τον 19χρονοΓαβρίλο Πρίντσιπ , μέλος του απελευθερωτικού κινήματος «Νέα Βοσνία». Η δολοφονία του αρχιδούκα έδωσε τέλος στα χρόνια της βασιλείας του Οίκου των Αψβούργων στην Ευρώπη, αφού σήμανε το ξεκλήρισμα ενός από τους σημαντικότερους βασιλικούς οίκους στη Γηραιά Ηπειρο, με διάρκεια ηγεμονίας πάνω από έξι αιώνες. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η «δολοφονία του Σαράγεβο», όπως ονομάστηκε, θεωρείται η αφορμή του Α Δ Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος κηρύχθηκε δύο μήνες αργότερα.

Το ασπρόμαυρο φιλμ
Ο Μίχαελ Χάνεκε δυσκολεύεται να βλέπει ιστορικές ταινίες, ιδίως αυτές που μιλούν για τη σχετικά πρόσφατη Ιστορία, διότι οι εικόνες που έχει συγκεντρώσει στη μνήμη του, εικόνες που προέρχονται από ντοκουμέντα αυτών των περιόδων, είναι ασπρόμαυρες (ας σημειωθεί ότι ακόμη και οι ιστορικές σειρές που έχει σκηνοθετήσει για την τηλεόραση είναι ασπρόμαυρες). Δεν ήταν λοιπόν μόνο η αγάπη του για το ασπρόμαυρο φιλμ που τον ώθησε να γυρίσει ασπρόμαυρη τη «Λευκή κορδέλα». Η απόφασή του στηριζόταν σε συγκεκριμένο λόγο: στην πιστή απεικόνιση της μνήμης.

Η δημιουργία της «Λευκής κορδέλας» από τη στιγμή που γεννήθηκε η ιδέα της ως την παρουσίασή της εφέτος στις αίθουσες είχε διάρκεια περίπου δέκα χρόνων, κατά τα οποία ο σκηνοθέτης και το επιτελείο του όργωσαν όλη τη Βόρεια Γερμανία για να εντοπίσουν τον ιδανικό χώρο γυρισμάτων αλλά και τα πρόσωπα. Επισκέφτηκαν σχολεία, εκκλησίες και άλλα διατηρητέα κτίρια από εκείνη την εποχή και κυρίως μελέτησαν πάρα πολλές φωτογραφίες. Υπάρχει πλούσιο υλικό από εκείνη την περίοδο και οι έρευνες που έγιναν υπήρξαν συγκεκριμένες, χωρίς όμως τίποτε να είναι βασισμένο σε προσωπικές εμπειρίες ή μαρτυρίες.

Οντισιόν με 7.000 παιδιά

Ο σκηνοθέτης Μίχαελ Χάνεκε
Η διανομή των ηθοποιών της «Λευκής κορδέλας» υπήρξε ίσως το δυσκολότερο και πιο χρονοβόρο κομμάτι στη δημιουργία της ταινίας.Το κάστινγκ μοιράστηκε σε τρία μέρη: Πρώτον, τους επαγγελματίες ηθοποιούς,που ήταν το ευκολότερο σκέλος επειδή ο Χάνεκε γνώριζε τα πρόσωπα.Δεύτερον,τους κομπάρσους και,τρίτον,τα παιδιά.Ολα τα πρόσωπα έπρεπε να ταιριάζουν με το πρωτότυπο φωτογραφικό υλικό της εποχής που είχε στη διάθεσή της η παραγωγή. Με τους κομπάρσους τα πράγματα δυσκόλεψαν επειδή,όπως ο Χάνεκε ισχυρίζεται,δεν βρήκε κανένα πρόσωπο που να του αρέσει στις γερμανόφωνες περιοχές. Οι περισσότεροι κομπάρσοι ήλθαν από τη γειτονική Ρουμανία,άνθρωποι χωρίς καμία προηγούμενη κινηματογραφική εμπειρία. Για παράδειγμα, στη σκηνή της υπαίθριας γιορτής χρησιμοποιήθηκαν περίπου 100 ρουμάνοι κομπάρσοι και κάποιοι γερμανοί,τους οποίους είχαν βρει κυριολεκτικά στους δρόμους ή σε καφενεία και των οποίων τα πρόσωπα είναι δυσδιάκριτα.Το τρίτο,όμως,και δυσκολότερο κάστινγκ ήταν των παιδιών. Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη,περίπου 7.000 παιδιά έκαναν δοκιμαστικά για την ταινία,από τα οποία κανένα δεν ήταν ήδη δοκιμασμένο πρόσωπο της τηλεόρασης.Για την ανεύρεσή τους η παραγωγή επισκέφτηκε όλα τα χωριά της Βόρειας Γερμανίας,κινηματογραφώντας συνεντεύξεις τους.Από αυτά τα 7.000 ο Χάνεκε ήθελε 30 για την ταινία, εκ των οποίων 30 μόνον τα 10 επρόκειτο να έχουν ρόλο.Τα υπόλοιπα χρησιμοποιήθηκαν σε σκηνές πλήθους, όπως η γιορτή ή το σχολείο.
Από το Βήμα
video

«Ποια είναι η χώρα μου;»

Φωτό: Ιάκωβος Χατζησταύρου

Ο Νίκος Οντουμπιτάν γεννήθηκε στο Μαιευτήριο «Αλεξάνδρα». Ένα από τα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και έγιναν ξένοι με το ζόρι...

Οι γονείς μου ήρθαν στην Ελλάδα με σπουδαστική βίζα. Ο μπαμπάς μου σπούδασε Νομικά, η μητέρα μου Οικονομικά. Αν και πήραν πτυχίο, έκαναν δουλειές άσχετες. Ήρθαν από το Λάγκος, την πρωτεύουσα της Νιγηρίας. Δεν έχω πάει ποτέ. Οι εικόνες που έχω είναι από φωτογραφίες των γονέων και το Διαδίκτυο. Μεγάλωσα στην Πλ. Αμερικής. Τότε ήμασταν μόνο δύο οικογένειες Αφρικανών σε όλη τη γειτονιά. Μέναμε στο ισόγειο. Ήταν δύσκολα χρόνια. Θυμάμαι ότι οι γονείς μου ήταν επιφυλακτικοί. Δύσκολα με άφηναν να βγω έξω. Σαν να ήθελαν... να με προστατέψουν από κάτι. Κάθε τόσο μου έλεγαν: «Νίκο πρόσεχε, δεν είσαι σαν τα άλλα τα παιδιά. Εσύ είσαι ξένος και αν γίνει καμιά στραβή, εσένα θα κοιτάξουν στραβά». Τεσσάρων χρονών πήγα στο νηπιαγωγείο. Πέρασα καλά γιατί ήμασταν μαζί με τον ξάδελφό μου τον Μανώλη. Είχαμε μια κοινή φίλη, τη Μαργαρίτα. Πολύ όμορφη. Ελληνίδα από μητέρα Ρωσίδα. Ήμασταν οι «ξένοι» του νηπιαγωγείου...

Μέχρι έξι χρονών, με τους γονείς μου μιλούσα αγγλικά και γιορουμπά (η γλώσσα της φυλής των γονιών μου). Όταν μπήκα στο δημοτικό σκεφτόμουν πρώτα στα αγγλικά ή στα γιορουμπά και μετά εκφραζόμουν στα ελληνικά. Περνούσα με άνεση από τη μια γλώσσα στην άλλη. Σαν να έμενα σε ένα σπίτι και να περνούσα από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Με τους γονείς μου άρχισα να μιλάω συνέχεια ελληνικά κοντά στην εφηβεία. Αγγλικά μιλάγαμε όταν κάναμε κάποια θεωρητική συζήτηση. Γιορουμπά όταν συζητούσαμε τα οικογενειακά ή όταν τσακωνόμασταν. Ελληνικά όταν ήμασταν ευδιάθετοι και χαλαροί. Είμαι τρίγλωσσος λοιπόν. Όχι, τετράγλωσσος. Αργότερα έμαθα και γαλλικά. Αποτελώ, βέβαια, εξαίρεση. Τα περισσότερα παιδιά Νιγηριανών μεταναστών που ξέρω, δεν γνωρίζουν γιορουμπά, επειδή δεν τα χρησιμοποιούν. Έχω κουλτούρα και νοοτροπία ελληνική. Την ίδια στιγμή έχω κρατήσει στοιχεία από την κουλτούρα των γονιών μου. Αυτό με βοηθάει, δεν ξέρω πώς να το εξηγώ, με φέρνει σε μια ισορροπία, συναισθηματικά και πνευματικά.


ΠΗΓΑ στο 605ο Δημοτικό Αθηνών. Στην Πλ. Αμερικής. Εκεί έχασα το κέφι μου. Αρχίζω και καταλαβαίνω ότι «μεγάλε είσαι διαφορετικός». Ήμουν το μόνο παιδί «ξένο» και μαύρο του σχολείου. Τι σημαίνει να νιώθεις διαφορετικός; Με μια φράση σημαίνει να είσαι πάντα στην τσίτα. Γιατί κάποιος θα πει κάτι για το χρώμα ή την καταγωγή σου. Θυμάμαι τον εαυτό μου στο δημοτικό μονίμως στην τσίτα. Ο θυμός ήταν το όπλο μου. Να με φοβάται οποιοσδήποτε προσπαθεί να με προσβάλει ή να με μειώσει. Το δημοτικό ήταν το πιο σκληρό κομμάτι της ζωής μου. Είχα μόνο δυο καλούς δασκάλους. Αν έμαθα κάτι, το οφείλω σε αυτούς. Θυμάμαι και μια κακή δασκάλα. Μας ρώτησε μια μέρα τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε. Όταν ήρθε η σειρά μου είπα ότι θέλω να γίνω δικηγόρος. Τα παιδιά συνήθως θέλουν να μοιάσουν στον μπαμπά τους. Γέλασε κυνικά και σχολίασε «σιγά μη γίνεις και δικηγόρος». Έχουν περάσει είκοσι χρόνια και το θυμάμαι σαν χθες.

ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ απελευθερώθηκα. Πήγα στο 41ο Γυμνάσιο Αθηνών, στην Πλ. Αμερικής. Εκεί έκανα τις πρώτες πραγματικές παρέες. Άρχισα να «ξεχνάω» πως είμαι διαφορετικός. Όχι γιατί δεν υπήρχαν αυτοί που μου το θύμιζαν. Απλά κατάλαβα ότι κάποιος σε θέλει «διαφορετικό» επειδή θέλει να νιώσει ανώτερος. Είναι ένα παιχνίδι εξουσίας. Τότε εσύ ο «διαφορετικός» πρέπει να τον κοιτάξεις στα μάτια, χωρίς φόβο. Γιατί αύριο θα είσαι πάλι εκεί. Και πρέπει να μην είσαι με χαμηλό το κεφάλι. Πολλές φορές με βοηθούσε και η σωματική μου διάπλαση, ώστε αυτοί που δεν έπαιρναν από λόγια, να με φοβούνται αλλιώς. Ήμουν σκληρός σε όσους ήταν σκληροί μαζί μου. Και έβλεπα ότι έτσι αποκτούσα σεβασμό. Και όταν αποκτάς σεβασμό, αποκτάς και αυτοπεποίθηση... Στο λύκειο βελτιώθηκα θεαματικά στα μαθήματα. Χωρίς να πάω φροντιστήριο φυσικά. Δεν είχα αυτή τη δυνατότητα. Οι γονείς μου έδιναν πολύ μεγάλη σημασία στο σχολείο. Ήθελαν οπωσδήποτε να πάω στο πανεπιστήμιο...

ΜΕΤΑ το λύκειο ήρθε το χαστούκι το μεγάλο. Έδωσα Πανελλήνιες, πέρασα στο ΤΕΙ Αθήνας, Μηχανολογία Ιατρικών Οργάνων. Πέρασα στους πρώτους στη σχολή. Το πρώτο χαστούκι ήρθε όταν άκουγα τους συμμαθητές μου στο λύκειο να λένε: «Εμένα μου ήρθε το χαρτί, εσένα;». Τι είναι αυτό το χαρτί που πάει σε όλους και δεν έρχεται σε μένα, αναρωτιόμουν. Τότε πήγα στον δήμο και τους είπα: «Υπάρχει ένα χαρτί που πάει σε όλους και δεν έρχεται σε μένα». Μου εξήγησαν ότι ήταν το χαρτί για τη στρατιωτική θητεία. Ο υπάλληλος πρόσθεσε: «Εσύ μην περιμένεις χαρτί. Εσείς δεν γράφεστε στα δημοτολόγια». Εμείς, ποιοι είμαστε εμείς, αναρωτήθηκα. Το απώθησα όμως. Δεν ήθελα να το συνειδητοποιήσω και να το δεχτώ.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ με σταμάτησαν στον δρόμο. Μου ζήτησαν τα χαρτιά. Δεν είχα. Όλοι οι φίλοι μου είχαν να δείξουν τις ταυτότητές τους. Εγώ τίποτα. Πήγα σπίτι αναστατωμένος. «Εγώ τι έχω να δείξω όταν μου ζητούν χαρτιά;» ρώτησα τους γονείς. Δεν ήξεραν τι να μου απαντήσουν. Το μόνο που μπορούσα να έχω επάνω μου ήταν η ληξιαρχική πράξη γέννησης, από το Μαιευτήριο «Αλεξάνδρα». Ήταν η ταυτότητά μου. Δεν μπορούσα να βγάλω καν νιγηριανό διαβατήριο. Έπρεπε να έχω τουλάχιστον πιστοποιητικό γέννησης. Δεν είχα. Δεν υπήρχε καν πρεσβεία της Νιγηρίας εδώ. Έγινα άπατρις...

ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΗΚΑ για μήνες. Τελικά κατάφερα να κάνω αίτηση για άδεια παραμονής στο Αλλοδαπών. Όταν πήγα εκεί, οι αστυνομικοί με έβλεπαν σαν να ήμουν εξωγήινος. Πώς είναι δυνατόν και δεν έχεις ελληνική ταυτότητα, μου έλεγαν! Έκανα αίτηση για άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους. Δεν προβλεπόταν τίποτα άλλο για την περίπτωσή μου. Μου έδωσαν έναν αριθμό πρωτοκόλλου. Χωρίς φωτογραφία, χωρίς όνομα. Αυτό ήμουν για το κράτος. Μέχρι που με σταμάτησαν μια μέρα για εξακρίβωση στοιχείων. Όταν τους έδειξα αυτό το χαρτί με πήγαν στο τμήμα. Στο Ακροπόλεως. Μου είπαν να περιμένω μέχρι να έρθει σήμα από τη Γενική Ασφάλεια. Πέρασε ολόκληρη μέρα και σήμα δεν ήρθε. Ο επόμενος διοικητής είπε να με κλείσουν μέσα. Έπαθα σοκ. Με έκλεισαν στο κελί με άλλους κρατούμενους. Κλεφτρόνια, τσαντάκηδες, τοξικομανείς. Ήμουν 19 χρονών. Ένιωθα φοβισμένος και ταπεινωμένος.

ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ της υπόθεσης ήταν ότι υπήρχε ο καλός και ο κακός διοικητής. Όταν ερχόταν ο καλός με έβγαζαν από το κελί και καθόμουν σε ένα γραφείο. Όταν ερχόταν ο κακός με ξανάβαζαν στο κελί. Μέχρι που έπειτα από τρεις μέρες, ο καλός αποφάσισε να πάμε μαζί στη Γενική Ασφάλεια, να βρούμε τον φάκελό μου. Με έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο, με συνοδεία, σαν υπόδικος. Θυμάμαι ότι κατεβήκαμε σε ένα υπόγειο και μετά βρεθήκαμε μπροστά σε ένα γραφείο γεμάτο συρτάρια και φακέλους. Έκαναν μόνο πέντε λεπτά να βρουν τον φάκελο! Με άφησαν ελεύθερο. Δεν ξεχνάω ότι ο καλός διοικητής μού ζήτησε συγγνώμη...

ΑΥΤΟ ΠΟΥ έγινε, μου άφησε μια τεράστια απογοήτευση. Μου έμεινε κυρίως ο φόβος της αδικίας. Ότι μπορεί να βρεθεί κάποιος πίσω από τα κάγκελα χωρίς να καταλάβει το πώς και το γιατί. Στην ηλικία που κάνεις τα πιο ωραία όνειρα εγώ πάλευα για χαρτιά. Έτρεχα να λύσω το πρόβλημα της άδειας παραμονής για να μη βρεθώ ξανά στο κελί. Πόσες ατελείωτες ώρες, μέρες, εβδομάδες έχω χάσει σε ουρές, δήμους, περιφέρειες. Τελικά την πήρα την κανονική άδεια. Έληξε δέκα μέρες μετά αφού την πήρα! Ξανά ουρές, μέρες χαμένες, ζωή χαμένη. Τι μου έχει μείνει; Η απορία. Γιατί το κάνουν αυτό;
Όλα αυτά μού έκοψαν τα φτερά. Είχα μια κάθετη πτώση στα μαθήματα. Ειδικά από τότε που ήθελα να πάω για Εrasmus. Με δέχτηκαν στο Ντάντι της Σκωτίας και δεν μπορούσα να πάω. Δεν είχα χαρτιά. Από τότε άρχισε αυτό που θα έλεγα «αποξένωση». Έγινα ξένος με το ζόρι. Έπρεπε να ψάξω να βρω τι είμαι. Αυτό συνεχίστηκε και συνεχίζεται ακόμα... Παρ΄ όλα αυτά δεν μασάω και συνεχίζω. Το μέλλον πώς το βλέπω; Σκληρή δουλειά και Κeep walking που λέει και η διαφήμιση... Πώς ένιωσα όταν άκουσα για το καινούργιο νομοσχέδιο; Ότι δεν μπορώ να φέρω πίσω όσα έχασα, αλλά από εδώ και πέρα το μέλλον είναι στα χέρια μου. Ότι μπορώ να προσφέρω στον εαυτό μου. Και στη χώρα μου. Ποια είναι η χώρα μου; Η Ελλάδα φυσικά...»

Θέσεις μόνιμης εργασίας στο Νοσοκομείο Άμφισσας

Προκηρύχθηκαν 9 Θέσεις εργασίας για το Νοσοκομείο Άμφισσας και το Κ.Υ. Λιδορικίου
Οι θέσεις είναι :
ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (ΑΣΕΠ)
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΕΙΣ 2
ΦΟΡΕΑΣ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΡΑΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ ΘΕΣΕΙΣ 1
ΦΟΡΕΑΣ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ...

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΡΑΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙ ΔΕ ΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΩΝ ΘΕΣΕΙΣ 1
ΦΟΡΕΑΣ Γ.Ν. ΑΜΦΙΣΣΑΣ - Κ.Υ. ΛΙΔΩΡΙΚΙΟΥ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΕΙΣ 4
ΦΟΡΕΑΣ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΩΝ ΘΕΣΕΙΣ 1
ΦΟΡΕΑΣ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ


ΕΔΡΑ / ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΦΩΚΙΔΑΣ
ΦΕΚ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ 457
ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ 7Κ/2009
ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ (έως) έως 08/02/2010

Δείτε το ΦΕΚ 457 στο Εθνικό Τυπογραφείο

Ξεφορτώθηκαν στην Ιτέα και οι κορμοί των ανεμογεννητριών

Το λιμάνι της Ιτέας με φόντο τα βουνά της Γκιώνας που θα στηθούν οι ανεμογεννήτριες που ξεφορτώθηκαν χθες από πλοίο.

Δείτε κείμενο και φωτογραφίες που μας έστειλε φίλος της ιστοσελίδας, και ένα κείμενο για τα σκάνδαλα της πράσινης ανάπτυξης.

Χθες Παρασκευή κατέφθασαν και τα κομμάτια του κορμού των ανεμογεννητριών στο λιμάνι της Ιτέας και κι έτσι μάλλον επόμενο βήμα είναι το στήσιμό τους κάπου μεταξύ Πεντεορίων και Βουνιχώρας, αφού οι φτερωτές βρίσκονται ήδη σε διαμορφωμένο χώρο στο δρόμο για Κολοπετινίτσα και περιμένουν εδώ και μέρες.
Δεν γνωρίζω κατά πόσο έχουν ήδη ξεκοιλιάσει τα βουνά για ν' ανοίξουν δρόμους για τη μεταφορά και χώρους για τη συναρμολόγησή τους.
Άγνωστη επίσης είναι η στάση των κατοίκων των τριγύρω χωριών γι' αυτή την 'επένδυση' που η κερδοφοριά της βασίζεται στο ζεστό χρήμα της ΕΕ και βέβαια δεν πρόκειται ν' αφήσει ούτε φράγκο στο ντόπιο πληθυσμό.
Αναμένουμε βέβαια μια γενναία χορηγεία στο Δήμο όπως έκανε η αντίστοιχη εταιρία στη Δεσφίνα για το μέγα πολιτιστικό γεγονός του καλοκαιριού, το ρεκόρ Γκίνες του μακρύτερου κοντοσουβλιού!!!Σύντομα ίσως έχουμε νέο παγκόσμιο ρεκόρ!!!!!

Δείτε ένα ακόμα νέο επεισόδιο στα σκάνδαλα της πράσινης ανάπτυξης
ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ!...

Η κα Μπιρμπίλη συνέστησε την 4η/ΝΟΕ/2009 μια νέα Επιτροπή για Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τις ΑΠΕ 2010-2020.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=297416&dt=04/11/2009

Στην επιτροπή συμμετέχει φυσικά ο σύμβουλος κύριος Ν. Βασιλάκος, με την ιδιότητα του….εκπροσώπου της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας παραγωγών ΑΠΕ! (παρ’ το αυγό και κούρευτο). (λινκ προηγούμενο άρθρo)

Μετά από πολλά emails που λάβαμε, αντιληφθήκαμε κι άλλα πράγματα: Από την Επιτροπή απουσιάζουν εντελώς οι σύλλογοι/φορείς Φωτοβολταικών. Και είναι περίεργο, μια που τα φωτοβολταικά έχουν μεγάλη δυναμική και ενδιαφέρον από αμέτρητους μικρομεσαίους επενδυτές, αλλά και συνδέσμους/φορείς (www.helapco.gr κ.λ.π.) με εκατοντάδες μέλη.

Αντιθέτως στην Επιτροπή συμμετέχουν δύο (2) παρακαλώ εκπρόσωποι της ΕΛΕΤΑΕΝ ( Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Αιολικής Ενέργειας):

Ο κος Τσιπουρίδης, που είναι ............
εκδότης περιοδικών (Energypoint & Ανεμολόγια) και σύμβουλος του Υφυπουργού κου Μανιάτη και ο κος Παπασταματίου, που είναι μεγαλομέτοχος και Δ/ντης Ανάπτυξης της κατασκευαστικής εταιρείας ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε. http://www.enteka.gr/gr/01_04.htm

Δείτε τώρα, ποιο είναι το σημερινό mega-project ΑΠΕ του κου Παπασταματίου: Τα τεράστια (333ΜW) αιολικά πάρκα της Σκύρου, σε κοινοπραξία με τη Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους.

http://www.faltaits.gr/news/anem01.htm

Για τους νεότερους, η υπόθεση αυτή με τα Αιολικά Πάρκα της Μονής Μ. Λαύρας στη Σκύρο, αποκαλείται και «Βατοπέδι ΠΑΣΟΚ». Η Μονή κέρδισε, επί πρωθυπουργίας Σημίτη, την ιδιοκτησία όλης της νοτίου Σκύρου (50% του εδάφους!!!) με… χρυσόβουλα! Εννοείται πως η Σκύρος βρίσκεται σήμερα σε εμπόλεμη κατάσταση, οι καλόγεροι δεν τολμούν να πατήσουν στο νησί, αλλά…οι business τρέχουν κανονικά! Και για να μείνετε με ανοιχτό το στόμα, μάθετε και πως σύμφωνα με το νομικό σύμβουλο της Μονής Κο Καραγιαννακίδη, ο εγκέφαλος του project με τα αιολικά πάρκα στη Σκύρο ήταν ο Υφυπουργός Κος Σαλαγκούδης (!) στις αρχές 2005 (βλεπε 10η παραγραφο http://archive.enet.gr/online/online_text/c=110,id=53223864 )

Ο Κος Σαλαγκούδης, παρέα με τον Ειδικό του Σύμβουλο…. κο Π. Παπασταματίου (!) (βλέπε 2η παράγραφο http://portal.tee.gr/portal/page/portal/teetkm/GRAFEIO_TYPOY/DELTIA_TYPOY/Tab5478641/097620FC73D21F54E0440003BA2D133C),

αποπέμφθηκαν από το ΥΠΑΝ, από τον τότε Υπουργό κο Σιούφα, μετά από μερικούς μήνες!

Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα…του Αγίου Όρους, και πάνω που αναρωτιόμασταν γιατί οι κύριοι «εκπρόσωποι συλλόγων» δεν αναφέρονται με τις αληθινές τους ιδιότητες,….η κυρία Τίνα μας ξαναφήνει άφωνους:

Την περασμένη Πέμπτη 07/ΙΑΝ/2010 η κυρία Τίνα σύστησε μια νέα ομάδα εργασίας για τη «βελτίωση» του Χωροταξικού Πλαισίου των ΑΠΕ. (σ.σ. το Χωροταξικό ΑΠΕ τροποποιείται παράλληλα και στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο!)

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=118713

Ποιους ξαναέβαλε στην Ομάδα; Το σύμβουλο κο Ν. Βασιλάκο και…ξανά τον κο Π. Παπασταματίου. Και μη μας πει κανείς ότι ξανασυμμετέχει σαν εκπρόσωπος ΕΛΕΤΑΕΝ, αφού τοποθετήθηκε στην ίδια ομάδα κι άλλος από ΕΛΕΤΑΕΝ…ο κ. Π. Χαβιαρόπουλος (Μέλος Δ.Σ. ΕΛΕΤΑΕΝ & Δ/ντης Αιολικής Ενέργειας ΚΑΠΕ!).

Και ξανά…αποκλείστηκε οποιοσδήποτε εκπρόσωπος φορέων Φωτοβολταικών!

Για ποιο λόγο συμβαίνουν αυτά αγαπητή κυρία Τίνα; Γιατί δείχνετε τέτοια προτίμηση σε λίγους και συγκεκριμένους επενδυτές αιολικών και απορρίπτετε τους πολλούς επενδυτές φωτοβολταικών; Μήπως επειδή οι κύριοι αυτοί δεν ενδιαφέρονται για φωτοβολταικά αλλά για τα αιολικά πάρκα και τα δεκάδες μεγάλα έργα τους; Μήπως επειδή το mega-project της ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε. στη Σκύρο έχει Χωροταξικά προβλήματα;

Εν κατακλείδι, για να ξανα-αποδείξουμε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο σ’ αυτή τη χώρα:

Ξέρετε (όλα τα έγγραφα στη διάθεσή μας) που συνεδριάζει η δήθεν «επιστημονική» οργάνωση ΕΛΕΤΑΕΝ;;; Στα γραφεία της εταιρείας ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε. , Τύχης 2, Χαλάνδρι!!!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 1: Κυρία Μπιρμπίλη, είτε κοροϊδεύετε τον Ελληνικό λαό με την πράσινη ανάπτυξη, που από κοινωνικό αγαθό (όπως τη λέγατε προεκλογικά) την προτιμάτε big business ημέτερων κατασκευαστών…, είτε έχουν αλώσει το Υπουργείο σας μεγαλοκατασκευαστές αιολικών πάρκων, αφού δεν έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα την ευθύνη της θέσης σας ως Υπουργός.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 2: Με το να χαϊδεύετε τη «δήθεν επιστημονική» ΕΛΕΤΑΕΝ και να εξαιρείτε από όλες τις Επιτροπές τους συλλόγους ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΩΝ, δεν εκδικείστε τη Ν.Δ. που προωθούσε έντονα τα φωτοβολταικά. Εκδικείστε την πληθώρα επιχειρηματιών & επιτηδευματιών ανά την Ελλάδα, που προσπαθούν να βρουν διέξοδο σε αυτό τον τομέα.

Υ.Γ. Δεν βάλουμε κατά της επαγγελματικής δραστηριότητας κανενός. Ωστόσο, θεωρούμε προσβολή της νοημοσύνης του Έλληνα φορολογούμενου το να αποκρύπτουν επιχειρηματίες και μεγαλοστελέχη ιδιωτικού τομέα την πραγματική τους (σημερινή και όχι παλαιά) ιδιότητα, ώστε να εισχωρούν σε Πολιτικά Γραφεία & Επιτροπές του Κράτους, παριστάνοντας τους υπηρέτες του Δημοσίου συμφέροντος, για να προωθήσουν τις business τους.
Από Ελληνικό Καφενείο

Σαββατοκύριακο ευκαιρία για βόλτα στα χιόνια

Η χιονόπτωση των προηγούμενων ημερών ήταν έντονη και τα χιόνια έφτασαν και μέχρι τις χαμηλές κορυφές των βουνών κοντά στην θάλασσα.
Όλη την βόρεια πλευρά του Νομού είναι χιονισμένη και υπάρχουν αρκετές ποσότητες χιονιού.
Ευκαιρία για μια βόλτα το Σαββατοκύριακο λοιπόν, με την ευκαιρία που οι υποχρεώσεις της εργασίας σταματούν, για να χαρούμε μαζί με την παρέα, ή την οικογένειά μας, τις ομορφιές του τόπου μας.
Η φωτογραφία είναι απο το Οινοχώρι , που όπως περιγράφει στην σελίδα του:...
Συνεχίζεται η χιονόπτωση, όχι με ένταση, το χιόνι μέχρι τώρα έφτασε τους 35 πόντους, μετρημένο.
Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί χωρίς κανένα πρόβλημα.
Λίγες σημερινές φωτογραφίες.
Βέβαια την προηγούμενη υπήρξε καθυστέρηση ενημέρωσης που οφειλόταν σε βλάβη του δικτύου του η οποία αποκαταστάθηκε.
Απολαύστε λίγες φωτογραφίες σημερινές του χωριού.
Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί από ώρα 08:00 το πρωί.

Από Οινοχώρι στο οποίο μπορείτε να βρείτε και άλλες φωτογραφίες.

132 "Σχολείο χωρίς σύνορα"-- Aθώα η Στέλλα Πρωτονοταρίου, ένοχος ο ρατσισμός

Αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τις δασκάλες Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Πιέσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για τη διακοπή των εξωσχολικών μαθημάτων παιδιών μεταναστών είπε ότι δέχθηκε ο μηνυτής.


Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους, τονίζοντας: "Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα... παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα".
Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του.
"Μου έδωσαν προφορικές εντολές για τις όποιες δεν με κάλυψαν και βρέθηκα εκτεθειμένος. "Αν δεν μπορείς να μας διασφαλίσεις ότι θα καταργηθεί το πρόγραμμα, μπορεί να παραιτηθείς τώρα και να στείλουμε κάποιον άλλο στη θέση σου", μου είπαν. Έτσι, σταμάτησα τα μαθήματα και τώρα με θεωρούν φασίστα και ακροδεξιό", κατέθεσε ο μηνυτής Εμμ. Γιουτλάκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη διακοπή των εθελοντικών μαθημάτων.
Ο κ. Γιουτλάκης κατονόμασε τον πρώην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας το 2007, Δημ. Πλατή. "Η εντολή μου δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ακολούθησα. Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παρατηθεί" δήλωσε.
Όσο για τις δύο κατηγορούμενες, ζήτησε την αθώωσή τους, σημειώνοντας πως "κανείς δεν ωφελήθηκε ούτε υπέστη βλάβη" από τα επίμαχα φροντιστηριακά μαθήματα.
Από Βοιωτικά

Παγώνουν αλλά δεν υποχωρούν οι αγρότες

Σε αρνητικό κλίμα μετά τις δηλώσεις Παπανδρέου, παραμένουν στα μπλόκα οι αγρότες.
Συνάντηση με την υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Κατερίνα Μπατζελή θα έχει την Κυριακή το Πανελλαδικό συντονιστικό όργανο των αγροτών.


Την Δευτέρα, αγρότες που συντάσσονται με τις Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων Θεσσαλίας, θα κατέβουν με λεωφορεία και θα πραγματοποιήσουν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έξω από το Ζάππειο, όπου η κυβέρνηση έχει καλέσει τους αγρότες να ... συμμετάσχουν στον εθνικό διάλογο για το αγροτικό ζήτημα.
Οι αγρότες του Έβρου ανακοίνωσαν την απόφασή τους να αποκλείσουν επ' αόριστον από το Σάββατο το Τελωνείο Ορμενίου.

Από το πρωί της Πέμπτης οι αγρότες ήταν ιδιαίτερα ελαστικοί σε σχέση με τους αποκλεισμούς, κυρίως λόγω της κακοκαιρίας. Έτσι, οι αγρότες από τη Λοκρίδα επέτρεψαν τη διέλευση των αυτοκινήτων, για να μην υπάρχει ταλαιπωρία μέσα από τα χιονισμένα βουνά.
Εξάλλου, ούτε οι αγρότες στο Κάστρο Βοιωτίας έκλεισαν τους παραδρόμους.
Η κυκλοφορία από τη Λαμία προς την Αθήνα γίνεται μέσα από την εθνική οδό, με δύο παρακάμψεις. Η μία είναι στη Λαμία και το μήκος της δεν ξεπερνά τα τρία χιλιόμετρα. Η δεύτερη είναι στο Κάστρο Βοιωτίας, όπου οι οδηγοί κινούνται για οκτώ χιλιόμετρα σε παράδρομο, ακριβώς δίπλα από την εθνική οδό.
Από in.gr