Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Η πίτα του Πανελλήνιου Χριστιάνικου Όμιλου Ορθοδόξου Ιεραποστολής Παράρτημα Ιτέας

Το παράρτημα Ιτέας του Πανελλήνιου
Χριστιανικού Ομίλου
Ορθοδόξου
Ιεραποστολής

έκοψε σήμερα την πρωτοχρονιάτικη πίτα του.
Παραβρέθηκαν οι τοπικές αρχές κ πολύς κόσμος

Πένθος, μελαγχολία και "εθνική συνείδηση", ή περί κρυφομεταναστών

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έζησα σπουδάζοντας για περίπου πεντέμιση χρόνια, πρόσεξα ένα παράξενο φαινόμενο στις σχέσεις μου με τους ελληνοαμερικανούς μετανάστες: Μιλούσαν διαρκώς με μεγάλη θέρμη για ζητήματα έθνους, εθνικής ταυτότητας, εθνικής ιστορίας, εθνικών κινδύνων και εθνικής αλλοίωσης, αλλά είχαν μηδενική επαφή με την Ελλάδα, για την οποία σε άλλες στιγμές έλεγαν τα χειρότερα δυνατά πράγματα.
Εγώ από την άλλη σπανιότατα έβλεπα τον λόγο να ασχοληθώ με τέτοιου είδους ερωτήματα, αλλά στην Ελλάδα επέστρεφα κάθε χρόνο και καθόμουν όσο το δυνατό περισσότερο.
Από τους συμπατριώτες συμφοιτητές μου, από την άλλη πλευρά, αυτοί που είχαν την πιο εμμονική σχέση με την ελληνικότητα, έμειναν στις Η.Π.Α και αποτελούν, πλέον, μέλη της νέας γενιάς μεταναστών εκεί. Αντίθετα, εγώ, που είχα πάντοτε πολύ πιο δεκτική σχέση με τις ίδιες τις Η.Π.Α, δεν διανοήθηκα ποτέ να μείνω εκεί μόνιμα και επέστρεψα στην Ελλάδα για να κάνω την δεκαοκτάμηνη στρατιωτική μου θητεία (σε αντίθεση με αρκετούς από τους εν Αμερική ασυμβίβαστους πατριώτες). Οι φιλικές μου σχέσεις με Ιρλανδούς και ιρλανδοαμερικανούς αποκάλυψαν ένα σχεδόν ταυτόσημο φαινόμενο: οι σκληροπυρηνικότεροι υποστηρικτές του ανένδοτου αγώνα κατά του Η.Β ήταν κάτοικοι Η.Π.Α, και μιας και αυτούς γνώρισα πρώτα, η πρώτη μου επίσκεψη στην Ιρλανδία με σόκαρε με το πόσο πιο συμβιβαστικός και αυτοκριτικός ήταν ο μέσος, εξαντλημένος από την διαρκή και άκαρπη βία, Ιρλανδός.

Παρακολουθώντας την ομιλία του Ζίζεκ "Μια λακανική έκκληση για φονταμενταλισμό" που ... δημοσίευσα πρόσφατα, σκεφτόμουν για την σχέση αυτών των παράδοξων φαινομένων με την περίφημη φροϋδική αντίστιξη πένθους (mourning) και μελαγχολίας (melancholy). Στην πρώτη αντίδραση στην απώλεια, ως γνωστόν, ο Φρόυντ βλέπει μια διαδικασία σταδιακής επεξεργασίας της, έτσι ώστε αυτός που πενθεί, αρχίζει σιγά-σιγά να αποδέχεται την απώλεια ως μη αναστρέψιμη. Αντίθετα, ο μελαγχολικός αρνείται να αποδεχτεί το συμβάν της απώλειας, και προσαρτάται στο χαμένο αντικείμενο ναρκισσιστικά, αντλώντας από το μελαγχολικό σύμπτωμα την δευτερογενή ηδονή που του δίνει η αίσθηση ότι "παραμένει πιστός" σε αυτό που χάθηκε.

Είναι ξεκάθαρο ότι τόσο οι παλιότεροι όσο και οι νεότεροι μετανάστες που γνώρισα στις Η.Π.Α μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως μελαγχολικοί. Αφενός γιατί ανέπτυξαν μια εμμονική σχέση με την "χαμένη πατρίδα", αφετέρου γιατί μετέτρεψαν την δυστυχία χωρισμού από αυτήν σε δευτερογενή πηγή ηδονής. Στην ίδια ομιλία, ο Ζίζεκ, αναφερόμενος στην συναφή συζήτηση του Τζιόρτζιο Αγκάμπεν, παρατηρεί ότι το εκπληκτικό σε ό,τι αφορά την μεταμοντέρνα μελαγχολία είναι ότι αρχίζει να θρηνεί την απώλεια εκ των προτέρων, διότι το αντικείμενο της επιθυμίας δεν την ενδιαφέρει παρά ως απωλεσθέν. Με άλλα λόγια, προδίδει το αντικείμενο της ως ζωντανό οργανισμό ακριβώς έτσι ώστε να μπορεί να παραμείνει αιώνια πιστή σε αυτό ως νεκρό. Αυτό ακριβώς όμως ήταν το κοινό σημείο των ελλήνων μεταναστών που γνώρισα στις Η.Π.Α: Με την πραγματική, ζώσα Ελλάδα, δεν ήθελαν καμμία σχέση. Η Ελλάδα αυτή τους άφηνε παγερά αδιάφορους, και ήταν πάντα διατεθειμένοι να επιχειρηματολογήσουν για τις μύριες όσες αδυναμίες της έναντι της χώρας στην οποία προσέφυγαν. Όχι, αυτό στο οποίο ήταν εμμονικά προσκολλημένοι ήταν μια φαντασιακή Ελλάδα, απομακρυσμένη από τους ίδιους στον χώρο και τον χρόνο, μια Ελλάδα-κειμήλιο. Για αυτό ακριβώς τον λόγο δεν ένιωθαν καμμία ανάγκη να επιστρέψουν, ή και όταν τύχαινε να πάνε πίσω για ένα διάστημα επέστρεφαν, θυμάμαι, στις Η.Π.Α, εκνευρισμένοι και ασυμφιλίωτοι με οτιδήποτε έτυχε να δουν ή να ζήσουν εκεί.

Tα παραπάνω είναι από λίγο-πολύ γνωστά ως κοινότυπα ως παρατηρήσεις για την μελαγχολική ψυχολογία πολλών μεταναστών. Αυτό το οποίο είναι σαφώς πιο ενδιαφέρον είναι το πανομοιότυπο της στάσης των μεταναστών αυτών με τους αντιμετανάστες εθνικιστές μέσα στην Ελλάδα του παρόντος. Διότι οι δεύτεροι, ζώντας ήδη μέσα στον ζωντανό εθνικό οργανισμό, συμπεριφέρονται ωσάν να ζουν υπό διαρκή κατάσταση απώλειας, ωσάν η υπάρχουσα πραγματικότητα του έθνους να είναι βλασφημία και προσβολή απέναντι στην μνήμη του ως απωλεσθέντος που όμως, ταυτόχρονα, δεν εγκαταλείπεται· ωσάν, με άλλα λόγια, να διεκδικούν το δικαίωμα να θρηνούν ως ωσεί παρόν κάτι το οποίο για τους υπόλοιπους είναι ακόμη πραγματικά ζωντανό. Για τον αντιμεταναστευτικό εθνικιστικό λόγο το "έθνος" είναι ήδη ένα κειμήλιο απώλειας και θανάτου που έχει όμως υποκαταστήσει τον απορριπτέο, ζωντανό του εαυτό. Τίποτε δεν μπορεί να καλύψει το κενό της χώρας που χάθηκε, ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, της χώρας-που-έχει-ήδη-πάντοτε-χαθεί, δηλαδή της χώρας που αποτελεί αντικείμενο λιμπιντινικής επένδυσης μόνο ως ήδη νεκρή. Πότε μιλά ο εθνικιστικός αντιμεταναστευτικός λόγος για το έθνος καταφατικά, με αγάπη; Αυτό στο οποίο απευθύνεται είναι μια κοινότητα εν απωλεία, και το μίσος του --και είναι αβυσσαλέο το μίσος τούτο-- στρέφεται ενάντια σε όλους όσους συνεχίζουν, απλώς, να ζουν και να θέλουν απλώς να ζήσουν, να ζήσουν ωσάν να μην έχουν ήδη χαθεί τα πάντα, ωσάν η ζωή να είναι κάτι άλλο από διαρκή θρήνο για αυτό που δεν μπορώ ποτέ να έχω.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο εθνικιστικός αντιμεταναστευτικός συνασπισμός δεν θα ικανοποιηθεί αν δεν υλοποιηθεί τελικά η παροχή ιθαγένειας στους μετανάστες. Δεν θα ικανοποιηθεί ούτε αν και ο τελευταίος μετανάστης αποχωρήσει από την χώρα. Δεν θα ικανοποιηθεί, στις πιο ακραίες του πολιτικές εκφάνσεις, ακόμη και αν κάψει και την τελευταία συναγωγή ή σταματήσει την ανέγερση και του τελευταίου τζαμιού. Γιατί το αντικείμενο της επιθυμίας του είναι εξ ορισμού η ίδια η φαντασματική απώλεια (του φαντάσματος της εθνικής καθαρότητας και ομοιογένειας, της υποτιθέμενης στιγμής πλήρους σύμπτωσης εαυτού με εαυτό), και συνεπώς θα βρίσκει πάντα τρόπους να εφευρίσκει την απώλεια αυτή παντού. Υπ' αυτήν την έννοια, ο ναζισμός δεν είναι παρά η καθαρότερη, η πιο ανεξέλεγκτη έκφανση της ενόρμησης θανάτου (death drive) που κρύβεται μέσα σε κάθε εθνικιστική μελαγχολία. Κανένα Ολοκαύτωμα Εβραίων, ανάπηρων, τσιγγάνων, ή ομοφυλόφιλων δεν στάθηκε αρκετό για να γεμίσει το κενό που ενσάρκωνε το όνομα "Γερμανία", γιατί το κενό αυτό μπορούσε να βαφτιστεί αντικείμενο της συλλογικής επιθυμίας μόνο με τον όρο ότι θα μπορούσε διαρκώς να εφευρεθεί ένας ακόμα που δήθεν παρεμπόδιζε την εκστατική ένωση με αυτό, ένας ακόμα εχθρός του κράτους, ένας ακόμα "ξένος." Υπάρχει μια πολύ σκοτεινή αλήθεια πίσω από την φράση πολλών αντιμεταναστών εθνικιστών ότι "έχουν φτάσει να νιώθουν μετανάστες στην ίδια τους την πατρίδα."

Και η σκοτεινή αυτή αλήθεια φανερώνεται από το γεγονός πως κανείς ο οποίος αισθάνεται καταφατικά για το ανήκειν στην πατρίδα του δεν μισεί και δεν φοβάται τον μετανάστη, όπως κανείς υγιώς ετεροφυλόφιλος δεν γίνεται ομοφοβικός, όπως κανείς πραγματικός πιστός δεν φοβάται τον "άθεο." Η φράση "είμαστε όλοι μετανάστες" θα έπρεπε, ίσως, να αποτελεί το σλόγκαν όχι αυτών που υπερασπίζονται τα μεταναστευτικά δικαιώματα, αλλά αυτών που απεχθάνονται τους μετανάστες γιατί είναι, ασύνειδα, μετανάστες, θύματα της απώλειας ενός φαντασματικού ανήκειν, την οποία αντιπαρέρχονται μετατρέποντας τον ίδιο τον εκδικητικό θρήνο σε φετιχιστική πηγή ηδονής.

Εικόνα: Albrecht Dürer, "Melancholia", 1514.
Από http://radicaldesire.blogspot.com/2010/01/blog-post_21.html

Επίθεση ακροδεξιών σε εκδήλωση πολιτιστικών συλλόγων και εργατικού σωματείου των Αμπελοκήπων.

Μία 50χρονη γυναίκα τραυματίστηκε σε επεισόδια που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια αντιρατσιστικής διαδήλωσης των κατοίκων των Αμπελοκήπων, ενώ η αστυνομία προσήγαγε περίπου 40 άτομα.

Συγκεκριμένα, πολίτες οι οποίοι μετείχαν στη διαμαρτυρία είχαν συγκεντρωθεί στην Πανόρμου, στην στάση του Μετρό. Ξαφνικά δέχθηκαν επίθεση από ομάδα περίπου 40 ακροδεξιών, οι οποίοι άρχισαν να πετούν πέτρες, καδρόνια.. . κ.λπ.

Ακολούθησε μικροσυμπλοκή, η οποία έληξε με την επέμβαση της αστυνομίας. Αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστεί ελαφρά μια 50χρονη γυναίκα, η οποία και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

Αστυνομικοί προσήγαγαν περισσότερα από 30 άτομα, τα οποία και ανακρίνονται.
Από Ζούγκλα


Η ανακοίνωση της Αστυνομίας:

"Μεσημβρινές ώρες της 23-1-2010,στους Αμπελοκήπους, συνελήφθησαν σαράντα πέντε (45) ημεδαποί (εκ των οποίων δεκατρείς -13- ανήλικοι) κατηγορούμενοι για «Διατάραξη κοινής ειρήνης», «Απόπειρα σωματικής βλάβης κατά συναυτουργία» και παράβαση του Ν. «Περί όπλων».

Από τους ανωτέρω συλληφθέντες, δύο (2) κατηγορούνται επιπλέον για «επικίνδυνη σωματική βλάβη», ένας (1) για «επικίνδυνη σωματική βλάβη» και «απειλή», οκτώ (8) για «εξύβριση» και ένας (1) για «ηθική αυτουργία» για τις ως άνω πράξεις.

Ειδικότερα οι ανωτέρω συλληφθέντες την 12.00 ώρα της 23-1-2010,στην Πλατεία Κανελλοπούλου στους Αμπελόκηπους (σταθμός μετρό Πανόρμου) και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη, προγραμματισμένη αντιρατσιστική συγκέντρωση κατοίκων και φορέων των Αμπελοκήπων, πλησίασαν τους συγκεντρωμένους με απειλητικές διαθέσεις, έχοντας στην κατοχή τους ξύλινα κοντάρια και εκτοξεύοντας ύβρεις.

Ακολούθησαν αντεγκλήσεις και συμπλοκή μεταξύ τους, με αποτέλεσμα των τραυματισμό τριών (3) ατόμων από τους αρχικά συγκεντρωθέντες και ενός (1) ατόμου, από την ομάδα που προσέγγισε στο σημείο.

Οι αστυνομικές δυνάμεις απώθησαν τα επιτιθέμενα άτομα και μετά από επιχείρηση τα συνέλαβαν.

Οι συλληφθέντες οδηγούνται σήμερα 24-1-2010 στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών οι ενήλικες και στον κ. Εισαγγελέα Ανηλίκων Αθηνών οι ανήλικοι."


Αντιδράσεις

Την καταδίκη του εξέφρασε ο Β.Μουλόπουλος, βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συμμετείχε στην συγκέντρωση. «Για μια ακόμα φορά φασίστες δρουν απροκάλυπτα και με την ανοχή της αστυνομίας ενάντια σε κάθε μορφή διαμαρτυρίας, ενάντια στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία. Η τρομοκρατία αυτή δεν πρόκειται να περάσει. Ο φασισμός δεν πρόκειται να ξαναβρεί ρίζες στην χώρα», τόνισε.

Η Αυτόνομη Παρέμβαση σε ανακοίνωσή της καταδικάζει επίσης την επίθεση και καταγγέλλει την ανεξέλεγκτη δράση των Νεοφασιστικών ομάδων, που δρουν καθημερινά και προκαλούν τα δημοκρατικά και αντιφασιστικά αισθήματα του λαού μας.

«Η επίθεση φασιστικών στοιχείων σε βάρος αντιφασιστών που έκαναν συγκέντρωση ενάντια στην ξενοφοβία και το ρατσισμό στους Αμπελόκηπους, είναι ένα επεισόδιο ανάμεσα σε αυτά που καθημερινά γίνονται σε όλη τη χώρα. Επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες, δημοκρατικούς πολίτες, αντιφασίστες, ενάντια σε νέους ανθρώπους που δεν τυγχάνουν της «έγκρισης» των νεοφασιστικών στοιχείων. Καλούμε την Κυβέρνηση να βάλει φραγμό στην ανεξέλεγκτη δράση των φασιστών, να προστατέψει επιτέλους τους δημοκρατικούς πολίτες, τους μετανάστες από τις επιθέσεις και τη δράση των φασιστικών στοιχείων.

Η πάλη όλων των εργαζομένων ενάντια στον Φασισμό το Ρατσισμό με όλες του τις εκφράσεις πρέπει να δυναμώσει. Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα όχι μόνο δεν μπορεί να ανεχτεί αυτά τα φαινόμενα, αντίθετα πρέπει να μπει φραγμός στις φασιστικές πρακτικές, να δυναμώσει τον αγώνα του ενάντια στο Φασισμό το Ρατσισμό και την ξενοφοβία», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Την επίθεση καταδικάζει και η Κίνηση «Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή». «Η επίθεση των αυτοαποκαλούμενων «αυτόνομων εθνικιστών» σε βάρος των διαδηλωτών που συμμετείχαν στην αντιρατσιστική αντιφασιστική συγκέντρωση στο Μετρό Πανόρμου δείχνει πόσο απροκάλυπτα λειτουργεί πλέον η φασιστική τρομοκρατία.

Η συγκεκριμένη ομάδα των νεοναζί που συνεργάζεται με το ΛΑΟΣ και τη Χρυσή Αυγή οργάνωσε την επίθεση της έχοντας προαναγγείλει από την ιστοσελίδα της την πρόθεση της να χτυπάει και να διαλύει συγκεντρώσεις αριστερών και αντιφασιστών πράγμα που άλλωστε την άφησε η Αστυνομία να κάνει.

Το δρόμο για τέτοιου τύπου επιθέσεις έχει ανοίξει η ανοικτή υποστήριξη του ΛΑΟΣ σε ρατσιστικές πολιτικές κατά των μεταναστών που ξεπερνάνε τα όρια της καλλιέργειας μίσους σε βάρος των μεταναστών και όλων όσων αγωνίζονται ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή», τονίζει η Κίνηση σε ανακοίνωσή της και καλεί σε δυναμική συμμετοχή στο αντιρατσιστικό συλλαλητήριο την Τρίτη 26 Γενάρη στην Ομόνοια στις 6μμ.

«Ας σταματήσει επιτέλους η κυβέρνηση να αφήνει σε ασυλία τη δολοφονική δράση των φασιστών που την μια χτυπάνε μετανάστες στο Ν.Κόσμο και καλύπτονται από την Αστυνομία για να διαφύγουν, την άλλη βρωμίζουν το μνημείο του δολοφονημένου Νίκου Τεμπονέρα, και άλλοτε καίνε και καταστρέφουν εβραϊκούς η μουσουλμανικούς χώρους λατρείας. Ας σταματήσει επιτέλους να υπόσχεται ανθρώπινη μεταχείριση στους μετανάστες και από την άλλη να εφαρμόζει το δόγμα της «μηδενικής ανοχής» στα αυτονόητα δικαιώματα τους», καταλήγει η ανακοίνωση.

Αποκλεισμένα χωριά στην Φθιώτιδα, ανοικτό το 51

Η σφοδρή χιονόπτωση εξακολουθεί να ταλαιπωρεί τους κατοίκους δεκάδων χωριών που έχουν αποκλειστεί εδώ και ώρες στη Λαμία, παρά τις προσπάθειες των συνεργείων δήμων και νομαρχίας να ανοίξουν τους δρόμους με εκχιονιστικά μηχανήματα.

Το ύψος του χιονιού, στις περιοχές με υψόμετρο άνω των 100 μέτρων, ξεπερνά τους 30 και 50 πόντους, ενώ στα ορεινά χωριά φθάνει το 1 ή και το 1,5 μέτρο.

Το κρύο είναι τσουχτερό, με το ... θερμόμετρο να μην υπερβαίνει τους -2 βαθμούς Κελσίου.

Στους επαρχιακούς δρόμους Λαμίας – Δομοκού, Λαμίας – Άμφισσας και στο 51ο χλμ. λίγο μετά την Γραβιά, δίνονται πολύωρες «μάχες», για να μείνουν ανοιχτοί. Αντιθέτως, η κυκλοφορία στην εθνική οδό Λαμίας – Αθηνών είναι ομαλή, μια και το χιόνι δεν έχει δημιουργήσει προβλήματα.
Τέλος, απαραίτητη είναι η χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων στον δρόμο Λαμίας – Καρπενησίου, από το ύψος του Αγίου Γεωργίου λίγο μετά την Μακρακώμη.

Από Ζούγκλα

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

"Λευκή κορδέλα" η ταινία της Κυριακής στην Άμφισσα

Η λευκή κορδέλα είναι η ταινία που παρουσιάζει την Κυριακή 24-1-2010 στις 21:00 στο Πνευματικό κέντρο της Άμφισσας η Κινηματογραφική λέσχη
Διαβάστε μια παρουσίαση της ταινίας και δείτε το τρέιλερ.

«Πρέπει να σας δείρω και εγώ θα πονέσω περισσότερο », λέει στα παιδιά του ο πολύτεκνος πάστορας του μικρού γερμανικού χωριού όπου διαδραματίζεται η τελευταία ταινία του 68χρονου Μίχαελ Χάνεκε. Λίγο αργότερα η πόρτα κλείνει, ο φακός ακίνητος την παρακολουθεί και ο θεατής ακούει τις κραυγές πόνου από τις ξυλιές μέσα στο δωμάτιο. Τα αυστηρά, παγωμένα πλάνα της «Λευκής κορδέλας» έρχονται σε ταύτιση με το βλοσυρό, παντελώς αγέλαστο ύφος των προσώπων που απαρτίζουν το φιλμ, από το οποίο δεν λείπουν οι ξαφνικές εκρήξεις βίας, σωματικής μα κυρίως ψυχολογικής: Ενα ψαλίδι βυθισμένο στο σώμα ενός πουλιού, ένας γιατρός που εξευτελίζει με τον χειρότερο τρόπο τη γυναίκα που μεγαλώνει τα παιδιά του («γιατί δεν μπορείς επιτέλους να ... πεθάνεις! », λέει), ακόμη και η καταστροφή της γης του τοπικού βαρόνου από έναν φτωχό αγρότη με δρεπάνι είναι σκηνές που σφραγίζουν τη μνήμη.


Το σπέρμα του ναζισμού
Οι ιστορίες της «Λευκής κορδέλας»- χρησιμοποιούμε πληθυντικό διότι δεν είναι μία ιστορία αλλά πολλές- τοποθετούνται σε κάποιο ανώνυμο χωριό της Βόρειας Γερμανίας το 1913-1914. Από τον περασμένο Μάιο, όταν η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ των Καννών (όπου και απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα αλλά και το Οικουμενικό Βραβείο), η εποχή που πραγματεύεται ο Χάνεκε έδωσε την αφορμή στον διεθνή Τύπο να μιλήσει για την περίοδο που γεννιόταν ο ναζισμός στη Γερμανία. Τα ανήλικα παιδιά με τα φοβισμένα ή απορημένα πρόσωπα που κυριαρχούν στα περισσότερα πλάνα της ταινίας είναι το μέλλον της Γερμανίας, η γενιά που αργότερα θα γίνει υπεύθυνη για τις απίστευτες βαρβαρότητες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος.

Ο Χάνεκε, ο οποίος δεν μιλά εύκολα γιατις ταινίες του, παραδέχεται ότι δεν επέλεξε τυχαία την εποχή αλλά συμπληρώνει ότι ποτέ δεν θέλησε να περιοριστεί σε αυτό το «συγκεκριμένο μοντέλο φασισμού». Το πώς γεννιέται ο ολοκληρωτισμός είναι ερώτημα διαχρονικό και ο σκηνοθέτης πιστεύει ότι το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο αν η ταινία, για παράδειγμα, πραγματευόταν την κατάσταση στο σύγχρονο Ιράν. «Σε περιοχές όπου ο κόσμος υποφέρει η ιδεολογία γίνεται πολύ εύκολα αποδεκτή, επειδή οι άνθρωποι αναζητούν κάτι για να πιαστούν- ένα καλάμι που θα τους βγάλει από τη μιζέρια τους» δήλωσε πρόσφατα ο σκηνοθέτης στον «Οbserver». «Οταν η ιδεολογία μετατρέπεται σε φανατισμό, η ανάγκη για την απάντηση ερωτημάτων σταματά να υπάρχει. Οσο λιγότερο έξυπνος είμαι τόσο ευκολότερα θα ακολουθήσω κάποιον που θα μου δώσει απαντήσεις ».

Η «μαύρη εκπαίδευση»
Τα χρόνια που προηγούνται του ξεσπάσματος του Α Δ Παγκοσμίου Πολέμου είναι μια περίοδος που μπορεί να ερευνηθεί με προσοχή και μέσα από «τόνους βιβλίων» τα οποία ο σκηνοθέτης και το επιτελείο του μελέτησαν εξονυχιστικά. Μεγάλη σημασία εδώ έχει η «μαύρη περίοδος εκπαίδευσης», όπως αποκαλείται στη Γερμανία. «Μαύρη εκπαίδευση» είναι μια έκφραση που άρχισε να χρησιμοποιείται τον 19ο αιώνα και επικράτησε πολλά χρόνια μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως το 1968: Δάσκαλοι και παιδαγωγοί ακολουθούσαν ένα συγκεκριμένο, συντηρητικό, αυστηρό σύστημα εκπαίδευσης του οποίου η ιδεολογία μπόλιασε τα παιδιά με τις ρίζες του τρόμου που αργότερα θα γινόταν μανιφέστο. Επίσης ο ρόλος της θρησκείας υπήρξε καίριος διότι τα παιδιά που έμελλε να γίνουν οι σημαιοφόροι της ναζιστικής Γερμανίας είχαν γαλουχηθεί σε ένα αυστηρό προτεσταντικό πλαίσιο.

Ωστόσο η «Λευκή κορδέλα» δεν εξηγεί το πώς ακριβώς υιοθετήθηκε η φιλοσοφία του ναζισμού διότι ο Μίχαελ Χάνεκε δεν δίνει ποτέ απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει. «Είναι μια από τις πηγές της θεμελιώδους σκέψης» είπε. «Κάποια στιγμή είχα σκεφτεί να ονομάσω την ταινία “Το δεξί χέρι του Θεού” που σημαίνει ότι αυτά τα παιδιά θεωρούν τους εαυτούς τους δεξί χέρι του Θεού επειδή γνωρίζουν τη διαφορά ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό και πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να δικάζουν τους άλλους. Αυτό ανέκαθεν ήταν η αρχή της τρομοκρατίας».

Διόλου τυχαία, η «Λευκή κορδέλα» τελειώνει με την ανακοίνωση της δολοφονίας του αρχιδούκα της ΑυστροουγγαρίαςΦραγκίσκου Φερδινάνδουστο Σαράγεβο, την τότε πρωτεύουσα της αυστροουγγρικής περιοχής Βοσνία- Ερζεγοβίνη. Ο Φερδινάνδος και η εγκυμονούσα σύζυγός τουΣοφία φον Τσότεκ δολοφονήθηκαν στις 28 Ιουνίου του 1914 από τον 19χρονοΓαβρίλο Πρίντσιπ , μέλος του απελευθερωτικού κινήματος «Νέα Βοσνία». Η δολοφονία του αρχιδούκα έδωσε τέλος στα χρόνια της βασιλείας του Οίκου των Αψβούργων στην Ευρώπη, αφού σήμανε το ξεκλήρισμα ενός από τους σημαντικότερους βασιλικούς οίκους στη Γηραιά Ηπειρο, με διάρκεια ηγεμονίας πάνω από έξι αιώνες. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η «δολοφονία του Σαράγεβο», όπως ονομάστηκε, θεωρείται η αφορμή του Α Δ Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος κηρύχθηκε δύο μήνες αργότερα.

Το ασπρόμαυρο φιλμ
Ο Μίχαελ Χάνεκε δυσκολεύεται να βλέπει ιστορικές ταινίες, ιδίως αυτές που μιλούν για τη σχετικά πρόσφατη Ιστορία, διότι οι εικόνες που έχει συγκεντρώσει στη μνήμη του, εικόνες που προέρχονται από ντοκουμέντα αυτών των περιόδων, είναι ασπρόμαυρες (ας σημειωθεί ότι ακόμη και οι ιστορικές σειρές που έχει σκηνοθετήσει για την τηλεόραση είναι ασπρόμαυρες). Δεν ήταν λοιπόν μόνο η αγάπη του για το ασπρόμαυρο φιλμ που τον ώθησε να γυρίσει ασπρόμαυρη τη «Λευκή κορδέλα». Η απόφασή του στηριζόταν σε συγκεκριμένο λόγο: στην πιστή απεικόνιση της μνήμης.

Η δημιουργία της «Λευκής κορδέλας» από τη στιγμή που γεννήθηκε η ιδέα της ως την παρουσίασή της εφέτος στις αίθουσες είχε διάρκεια περίπου δέκα χρόνων, κατά τα οποία ο σκηνοθέτης και το επιτελείο του όργωσαν όλη τη Βόρεια Γερμανία για να εντοπίσουν τον ιδανικό χώρο γυρισμάτων αλλά και τα πρόσωπα. Επισκέφτηκαν σχολεία, εκκλησίες και άλλα διατηρητέα κτίρια από εκείνη την εποχή και κυρίως μελέτησαν πάρα πολλές φωτογραφίες. Υπάρχει πλούσιο υλικό από εκείνη την περίοδο και οι έρευνες που έγιναν υπήρξαν συγκεκριμένες, χωρίς όμως τίποτε να είναι βασισμένο σε προσωπικές εμπειρίες ή μαρτυρίες.

Οντισιόν με 7.000 παιδιά

Ο σκηνοθέτης Μίχαελ Χάνεκε
Η διανομή των ηθοποιών της «Λευκής κορδέλας» υπήρξε ίσως το δυσκολότερο και πιο χρονοβόρο κομμάτι στη δημιουργία της ταινίας.Το κάστινγκ μοιράστηκε σε τρία μέρη: Πρώτον, τους επαγγελματίες ηθοποιούς,που ήταν το ευκολότερο σκέλος επειδή ο Χάνεκε γνώριζε τα πρόσωπα.Δεύτερον,τους κομπάρσους και,τρίτον,τα παιδιά.Ολα τα πρόσωπα έπρεπε να ταιριάζουν με το πρωτότυπο φωτογραφικό υλικό της εποχής που είχε στη διάθεσή της η παραγωγή. Με τους κομπάρσους τα πράγματα δυσκόλεψαν επειδή,όπως ο Χάνεκε ισχυρίζεται,δεν βρήκε κανένα πρόσωπο που να του αρέσει στις γερμανόφωνες περιοχές. Οι περισσότεροι κομπάρσοι ήλθαν από τη γειτονική Ρουμανία,άνθρωποι χωρίς καμία προηγούμενη κινηματογραφική εμπειρία. Για παράδειγμα, στη σκηνή της υπαίθριας γιορτής χρησιμοποιήθηκαν περίπου 100 ρουμάνοι κομπάρσοι και κάποιοι γερμανοί,τους οποίους είχαν βρει κυριολεκτικά στους δρόμους ή σε καφενεία και των οποίων τα πρόσωπα είναι δυσδιάκριτα.Το τρίτο,όμως,και δυσκολότερο κάστινγκ ήταν των παιδιών. Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη,περίπου 7.000 παιδιά έκαναν δοκιμαστικά για την ταινία,από τα οποία κανένα δεν ήταν ήδη δοκιμασμένο πρόσωπο της τηλεόρασης.Για την ανεύρεσή τους η παραγωγή επισκέφτηκε όλα τα χωριά της Βόρειας Γερμανίας,κινηματογραφώντας συνεντεύξεις τους.Από αυτά τα 7.000 ο Χάνεκε ήθελε 30 για την ταινία, εκ των οποίων 30 μόνον τα 10 επρόκειτο να έχουν ρόλο.Τα υπόλοιπα χρησιμοποιήθηκαν σε σκηνές πλήθους, όπως η γιορτή ή το σχολείο.
Από το Βήμα

«Ποια είναι η χώρα μου;»

Φωτό: Ιάκωβος Χατζησταύρου

Ο Νίκος Οντουμπιτάν γεννήθηκε στο Μαιευτήριο «Αλεξάνδρα». Ένα από τα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και έγιναν ξένοι με το ζόρι...

Οι γονείς μου ήρθαν στην Ελλάδα με σπουδαστική βίζα. Ο μπαμπάς μου σπούδασε Νομικά, η μητέρα μου Οικονομικά. Αν και πήραν πτυχίο, έκαναν δουλειές άσχετες. Ήρθαν από το Λάγκος, την πρωτεύουσα της Νιγηρίας. Δεν έχω πάει ποτέ. Οι εικόνες που έχω είναι από φωτογραφίες των γονέων και το Διαδίκτυο. Μεγάλωσα στην Πλ. Αμερικής. Τότε ήμασταν μόνο δύο οικογένειες Αφρικανών σε όλη τη γειτονιά. Μέναμε στο ισόγειο. Ήταν δύσκολα χρόνια. Θυμάμαι ότι οι γονείς μου ήταν επιφυλακτικοί. Δύσκολα με άφηναν να βγω έξω. Σαν να ήθελαν... να με προστατέψουν από κάτι. Κάθε τόσο μου έλεγαν: «Νίκο πρόσεχε, δεν είσαι σαν τα άλλα τα παιδιά. Εσύ είσαι ξένος και αν γίνει καμιά στραβή, εσένα θα κοιτάξουν στραβά». Τεσσάρων χρονών πήγα στο νηπιαγωγείο. Πέρασα καλά γιατί ήμασταν μαζί με τον ξάδελφό μου τον Μανώλη. Είχαμε μια κοινή φίλη, τη Μαργαρίτα. Πολύ όμορφη. Ελληνίδα από μητέρα Ρωσίδα. Ήμασταν οι «ξένοι» του νηπιαγωγείου...

Μέχρι έξι χρονών, με τους γονείς μου μιλούσα αγγλικά και γιορουμπά (η γλώσσα της φυλής των γονιών μου). Όταν μπήκα στο δημοτικό σκεφτόμουν πρώτα στα αγγλικά ή στα γιορουμπά και μετά εκφραζόμουν στα ελληνικά. Περνούσα με άνεση από τη μια γλώσσα στην άλλη. Σαν να έμενα σε ένα σπίτι και να περνούσα από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Με τους γονείς μου άρχισα να μιλάω συνέχεια ελληνικά κοντά στην εφηβεία. Αγγλικά μιλάγαμε όταν κάναμε κάποια θεωρητική συζήτηση. Γιορουμπά όταν συζητούσαμε τα οικογενειακά ή όταν τσακωνόμασταν. Ελληνικά όταν ήμασταν ευδιάθετοι και χαλαροί. Είμαι τρίγλωσσος λοιπόν. Όχι, τετράγλωσσος. Αργότερα έμαθα και γαλλικά. Αποτελώ, βέβαια, εξαίρεση. Τα περισσότερα παιδιά Νιγηριανών μεταναστών που ξέρω, δεν γνωρίζουν γιορουμπά, επειδή δεν τα χρησιμοποιούν. Έχω κουλτούρα και νοοτροπία ελληνική. Την ίδια στιγμή έχω κρατήσει στοιχεία από την κουλτούρα των γονιών μου. Αυτό με βοηθάει, δεν ξέρω πώς να το εξηγώ, με φέρνει σε μια ισορροπία, συναισθηματικά και πνευματικά.


ΠΗΓΑ στο 605ο Δημοτικό Αθηνών. Στην Πλ. Αμερικής. Εκεί έχασα το κέφι μου. Αρχίζω και καταλαβαίνω ότι «μεγάλε είσαι διαφορετικός». Ήμουν το μόνο παιδί «ξένο» και μαύρο του σχολείου. Τι σημαίνει να νιώθεις διαφορετικός; Με μια φράση σημαίνει να είσαι πάντα στην τσίτα. Γιατί κάποιος θα πει κάτι για το χρώμα ή την καταγωγή σου. Θυμάμαι τον εαυτό μου στο δημοτικό μονίμως στην τσίτα. Ο θυμός ήταν το όπλο μου. Να με φοβάται οποιοσδήποτε προσπαθεί να με προσβάλει ή να με μειώσει. Το δημοτικό ήταν το πιο σκληρό κομμάτι της ζωής μου. Είχα μόνο δυο καλούς δασκάλους. Αν έμαθα κάτι, το οφείλω σε αυτούς. Θυμάμαι και μια κακή δασκάλα. Μας ρώτησε μια μέρα τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε. Όταν ήρθε η σειρά μου είπα ότι θέλω να γίνω δικηγόρος. Τα παιδιά συνήθως θέλουν να μοιάσουν στον μπαμπά τους. Γέλασε κυνικά και σχολίασε «σιγά μη γίνεις και δικηγόρος». Έχουν περάσει είκοσι χρόνια και το θυμάμαι σαν χθες.

ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ απελευθερώθηκα. Πήγα στο 41ο Γυμνάσιο Αθηνών, στην Πλ. Αμερικής. Εκεί έκανα τις πρώτες πραγματικές παρέες. Άρχισα να «ξεχνάω» πως είμαι διαφορετικός. Όχι γιατί δεν υπήρχαν αυτοί που μου το θύμιζαν. Απλά κατάλαβα ότι κάποιος σε θέλει «διαφορετικό» επειδή θέλει να νιώσει ανώτερος. Είναι ένα παιχνίδι εξουσίας. Τότε εσύ ο «διαφορετικός» πρέπει να τον κοιτάξεις στα μάτια, χωρίς φόβο. Γιατί αύριο θα είσαι πάλι εκεί. Και πρέπει να μην είσαι με χαμηλό το κεφάλι. Πολλές φορές με βοηθούσε και η σωματική μου διάπλαση, ώστε αυτοί που δεν έπαιρναν από λόγια, να με φοβούνται αλλιώς. Ήμουν σκληρός σε όσους ήταν σκληροί μαζί μου. Και έβλεπα ότι έτσι αποκτούσα σεβασμό. Και όταν αποκτάς σεβασμό, αποκτάς και αυτοπεποίθηση... Στο λύκειο βελτιώθηκα θεαματικά στα μαθήματα. Χωρίς να πάω φροντιστήριο φυσικά. Δεν είχα αυτή τη δυνατότητα. Οι γονείς μου έδιναν πολύ μεγάλη σημασία στο σχολείο. Ήθελαν οπωσδήποτε να πάω στο πανεπιστήμιο...

ΜΕΤΑ το λύκειο ήρθε το χαστούκι το μεγάλο. Έδωσα Πανελλήνιες, πέρασα στο ΤΕΙ Αθήνας, Μηχανολογία Ιατρικών Οργάνων. Πέρασα στους πρώτους στη σχολή. Το πρώτο χαστούκι ήρθε όταν άκουγα τους συμμαθητές μου στο λύκειο να λένε: «Εμένα μου ήρθε το χαρτί, εσένα;». Τι είναι αυτό το χαρτί που πάει σε όλους και δεν έρχεται σε μένα, αναρωτιόμουν. Τότε πήγα στον δήμο και τους είπα: «Υπάρχει ένα χαρτί που πάει σε όλους και δεν έρχεται σε μένα». Μου εξήγησαν ότι ήταν το χαρτί για τη στρατιωτική θητεία. Ο υπάλληλος πρόσθεσε: «Εσύ μην περιμένεις χαρτί. Εσείς δεν γράφεστε στα δημοτολόγια». Εμείς, ποιοι είμαστε εμείς, αναρωτήθηκα. Το απώθησα όμως. Δεν ήθελα να το συνειδητοποιήσω και να το δεχτώ.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ με σταμάτησαν στον δρόμο. Μου ζήτησαν τα χαρτιά. Δεν είχα. Όλοι οι φίλοι μου είχαν να δείξουν τις ταυτότητές τους. Εγώ τίποτα. Πήγα σπίτι αναστατωμένος. «Εγώ τι έχω να δείξω όταν μου ζητούν χαρτιά;» ρώτησα τους γονείς. Δεν ήξεραν τι να μου απαντήσουν. Το μόνο που μπορούσα να έχω επάνω μου ήταν η ληξιαρχική πράξη γέννησης, από το Μαιευτήριο «Αλεξάνδρα». Ήταν η ταυτότητά μου. Δεν μπορούσα να βγάλω καν νιγηριανό διαβατήριο. Έπρεπε να έχω τουλάχιστον πιστοποιητικό γέννησης. Δεν είχα. Δεν υπήρχε καν πρεσβεία της Νιγηρίας εδώ. Έγινα άπατρις...

ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΗΚΑ για μήνες. Τελικά κατάφερα να κάνω αίτηση για άδεια παραμονής στο Αλλοδαπών. Όταν πήγα εκεί, οι αστυνομικοί με έβλεπαν σαν να ήμουν εξωγήινος. Πώς είναι δυνατόν και δεν έχεις ελληνική ταυτότητα, μου έλεγαν! Έκανα αίτηση για άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους. Δεν προβλεπόταν τίποτα άλλο για την περίπτωσή μου. Μου έδωσαν έναν αριθμό πρωτοκόλλου. Χωρίς φωτογραφία, χωρίς όνομα. Αυτό ήμουν για το κράτος. Μέχρι που με σταμάτησαν μια μέρα για εξακρίβωση στοιχείων. Όταν τους έδειξα αυτό το χαρτί με πήγαν στο τμήμα. Στο Ακροπόλεως. Μου είπαν να περιμένω μέχρι να έρθει σήμα από τη Γενική Ασφάλεια. Πέρασε ολόκληρη μέρα και σήμα δεν ήρθε. Ο επόμενος διοικητής είπε να με κλείσουν μέσα. Έπαθα σοκ. Με έκλεισαν στο κελί με άλλους κρατούμενους. Κλεφτρόνια, τσαντάκηδες, τοξικομανείς. Ήμουν 19 χρονών. Ένιωθα φοβισμένος και ταπεινωμένος.

ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ της υπόθεσης ήταν ότι υπήρχε ο καλός και ο κακός διοικητής. Όταν ερχόταν ο καλός με έβγαζαν από το κελί και καθόμουν σε ένα γραφείο. Όταν ερχόταν ο κακός με ξανάβαζαν στο κελί. Μέχρι που έπειτα από τρεις μέρες, ο καλός αποφάσισε να πάμε μαζί στη Γενική Ασφάλεια, να βρούμε τον φάκελό μου. Με έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο, με συνοδεία, σαν υπόδικος. Θυμάμαι ότι κατεβήκαμε σε ένα υπόγειο και μετά βρεθήκαμε μπροστά σε ένα γραφείο γεμάτο συρτάρια και φακέλους. Έκαναν μόνο πέντε λεπτά να βρουν τον φάκελο! Με άφησαν ελεύθερο. Δεν ξεχνάω ότι ο καλός διοικητής μού ζήτησε συγγνώμη...

ΑΥΤΟ ΠΟΥ έγινε, μου άφησε μια τεράστια απογοήτευση. Μου έμεινε κυρίως ο φόβος της αδικίας. Ότι μπορεί να βρεθεί κάποιος πίσω από τα κάγκελα χωρίς να καταλάβει το πώς και το γιατί. Στην ηλικία που κάνεις τα πιο ωραία όνειρα εγώ πάλευα για χαρτιά. Έτρεχα να λύσω το πρόβλημα της άδειας παραμονής για να μη βρεθώ ξανά στο κελί. Πόσες ατελείωτες ώρες, μέρες, εβδομάδες έχω χάσει σε ουρές, δήμους, περιφέρειες. Τελικά την πήρα την κανονική άδεια. Έληξε δέκα μέρες μετά αφού την πήρα! Ξανά ουρές, μέρες χαμένες, ζωή χαμένη. Τι μου έχει μείνει; Η απορία. Γιατί το κάνουν αυτό;
Όλα αυτά μού έκοψαν τα φτερά. Είχα μια κάθετη πτώση στα μαθήματα. Ειδικά από τότε που ήθελα να πάω για Εrasmus. Με δέχτηκαν στο Ντάντι της Σκωτίας και δεν μπορούσα να πάω. Δεν είχα χαρτιά. Από τότε άρχισε αυτό που θα έλεγα «αποξένωση». Έγινα ξένος με το ζόρι. Έπρεπε να ψάξω να βρω τι είμαι. Αυτό συνεχίστηκε και συνεχίζεται ακόμα... Παρ΄ όλα αυτά δεν μασάω και συνεχίζω. Το μέλλον πώς το βλέπω; Σκληρή δουλειά και Κeep walking που λέει και η διαφήμιση... Πώς ένιωσα όταν άκουσα για το καινούργιο νομοσχέδιο; Ότι δεν μπορώ να φέρω πίσω όσα έχασα, αλλά από εδώ και πέρα το μέλλον είναι στα χέρια μου. Ότι μπορώ να προσφέρω στον εαυτό μου. Και στη χώρα μου. Ποια είναι η χώρα μου; Η Ελλάδα φυσικά...»

Θέσεις μόνιμης εργασίας στο Νοσοκομείο Άμφισσας

Προκηρύχθηκαν 9 Θέσεις εργασίας για το Νοσοκομείο Άμφισσας και το Κ.Υ. Λιδορικίου
Οι θέσεις είναι :
ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (ΑΣΕΠ)
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΕΙΣ 2
ΦΟΡΕΑΣ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΡΑΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ ΘΕΣΕΙΣ 1
ΦΟΡΕΑΣ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ...

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΡΑΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙ ΔΕ ΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΩΝ ΘΕΣΕΙΣ 1
ΦΟΡΕΑΣ Γ.Ν. ΑΜΦΙΣΣΑΣ - Κ.Υ. ΛΙΔΩΡΙΚΙΟΥ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΕΙΣ 4
ΦΟΡΕΑΣ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΕ ΚΛΑΔΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΩΝ ΘΕΣΕΙΣ 1
ΦΟΡΕΑΣ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ


ΕΔΡΑ / ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΦΩΚΙΔΑΣ
ΦΕΚ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ 457
ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ 7Κ/2009
ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ (έως) έως 08/02/2010

Δείτε το ΦΕΚ 457 στο Εθνικό Τυπογραφείο

Ξεφορτώθηκαν στην Ιτέα και οι κορμοί των ανεμογεννητριών

Το λιμάνι της Ιτέας με φόντο τα βουνά της Γκιώνας που θα στηθούν οι ανεμογεννήτριες που ξεφορτώθηκαν χθες από πλοίο.

Δείτε κείμενο και φωτογραφίες που μας έστειλε φίλος της ιστοσελίδας, και ένα κείμενο για τα σκάνδαλα της πράσινης ανάπτυξης.

Χθες Παρασκευή κατέφθασαν και τα κομμάτια του κορμού των ανεμογεννητριών στο λιμάνι της Ιτέας και κι έτσι μάλλον επόμενο βήμα είναι το στήσιμό τους κάπου μεταξύ Πεντεορίων και Βουνιχώρας, αφού οι φτερωτές βρίσκονται ήδη σε διαμορφωμένο χώρο στο δρόμο για Κολοπετινίτσα και περιμένουν εδώ και μέρες.
Δεν γνωρίζω κατά πόσο έχουν ήδη ξεκοιλιάσει τα βουνά για ν' ανοίξουν δρόμους για τη μεταφορά και χώρους για τη συναρμολόγησή τους.
Άγνωστη επίσης είναι η στάση των κατοίκων των τριγύρω χωριών γι' αυτή την 'επένδυση' που η κερδοφοριά της βασίζεται στο ζεστό χρήμα της ΕΕ και βέβαια δεν πρόκειται ν' αφήσει ούτε φράγκο στο ντόπιο πληθυσμό.
Αναμένουμε βέβαια μια γενναία χορηγεία στο Δήμο όπως έκανε η αντίστοιχη εταιρία στη Δεσφίνα για το μέγα πολιτιστικό γεγονός του καλοκαιριού, το ρεκόρ Γκίνες του μακρύτερου κοντοσουβλιού!!!Σύντομα ίσως έχουμε νέο παγκόσμιο ρεκόρ!!!!!

Δείτε ένα ακόμα νέο επεισόδιο στα σκάνδαλα της πράσινης ανάπτυξης
ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ!...

Η κα Μπιρμπίλη συνέστησε την 4η/ΝΟΕ/2009 μια νέα Επιτροπή για Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τις ΑΠΕ 2010-2020.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=297416&dt=04/11/2009

Στην επιτροπή συμμετέχει φυσικά ο σύμβουλος κύριος Ν. Βασιλάκος, με την ιδιότητα του….εκπροσώπου της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας παραγωγών ΑΠΕ! (παρ’ το αυγό και κούρευτο). (λινκ προηγούμενο άρθρo)

Μετά από πολλά emails που λάβαμε, αντιληφθήκαμε κι άλλα πράγματα: Από την Επιτροπή απουσιάζουν εντελώς οι σύλλογοι/φορείς Φωτοβολταικών. Και είναι περίεργο, μια που τα φωτοβολταικά έχουν μεγάλη δυναμική και ενδιαφέρον από αμέτρητους μικρομεσαίους επενδυτές, αλλά και συνδέσμους/φορείς (www.helapco.gr κ.λ.π.) με εκατοντάδες μέλη.

Αντιθέτως στην Επιτροπή συμμετέχουν δύο (2) παρακαλώ εκπρόσωποι της ΕΛΕΤΑΕΝ ( Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Αιολικής Ενέργειας):

Ο κος Τσιπουρίδης, που είναι ............
εκδότης περιοδικών (Energypoint & Ανεμολόγια) και σύμβουλος του Υφυπουργού κου Μανιάτη και ο κος Παπασταματίου, που είναι μεγαλομέτοχος και Δ/ντης Ανάπτυξης της κατασκευαστικής εταιρείας ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε. http://www.enteka.gr/gr/01_04.htm

Δείτε τώρα, ποιο είναι το σημερινό mega-project ΑΠΕ του κου Παπασταματίου: Τα τεράστια (333ΜW) αιολικά πάρκα της Σκύρου, σε κοινοπραξία με τη Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους.

http://www.faltaits.gr/news/anem01.htm

Για τους νεότερους, η υπόθεση αυτή με τα Αιολικά Πάρκα της Μονής Μ. Λαύρας στη Σκύρο, αποκαλείται και «Βατοπέδι ΠΑΣΟΚ». Η Μονή κέρδισε, επί πρωθυπουργίας Σημίτη, την ιδιοκτησία όλης της νοτίου Σκύρου (50% του εδάφους!!!) με… χρυσόβουλα! Εννοείται πως η Σκύρος βρίσκεται σήμερα σε εμπόλεμη κατάσταση, οι καλόγεροι δεν τολμούν να πατήσουν στο νησί, αλλά…οι business τρέχουν κανονικά! Και για να μείνετε με ανοιχτό το στόμα, μάθετε και πως σύμφωνα με το νομικό σύμβουλο της Μονής Κο Καραγιαννακίδη, ο εγκέφαλος του project με τα αιολικά πάρκα στη Σκύρο ήταν ο Υφυπουργός Κος Σαλαγκούδης (!) στις αρχές 2005 (βλεπε 10η παραγραφο http://archive.enet.gr/online/online_text/c=110,id=53223864 )

Ο Κος Σαλαγκούδης, παρέα με τον Ειδικό του Σύμβουλο…. κο Π. Παπασταματίου (!) (βλέπε 2η παράγραφο http://portal.tee.gr/portal/page/portal/teetkm/GRAFEIO_TYPOY/DELTIA_TYPOY/Tab5478641/097620FC73D21F54E0440003BA2D133C),

αποπέμφθηκαν από το ΥΠΑΝ, από τον τότε Υπουργό κο Σιούφα, μετά από μερικούς μήνες!

Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα…του Αγίου Όρους, και πάνω που αναρωτιόμασταν γιατί οι κύριοι «εκπρόσωποι συλλόγων» δεν αναφέρονται με τις αληθινές τους ιδιότητες,….η κυρία Τίνα μας ξαναφήνει άφωνους:

Την περασμένη Πέμπτη 07/ΙΑΝ/2010 η κυρία Τίνα σύστησε μια νέα ομάδα εργασίας για τη «βελτίωση» του Χωροταξικού Πλαισίου των ΑΠΕ. (σ.σ. το Χωροταξικό ΑΠΕ τροποποιείται παράλληλα και στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο!)

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=118713

Ποιους ξαναέβαλε στην Ομάδα; Το σύμβουλο κο Ν. Βασιλάκο και…ξανά τον κο Π. Παπασταματίου. Και μη μας πει κανείς ότι ξανασυμμετέχει σαν εκπρόσωπος ΕΛΕΤΑΕΝ, αφού τοποθετήθηκε στην ίδια ομάδα κι άλλος από ΕΛΕΤΑΕΝ…ο κ. Π. Χαβιαρόπουλος (Μέλος Δ.Σ. ΕΛΕΤΑΕΝ & Δ/ντης Αιολικής Ενέργειας ΚΑΠΕ!).

Και ξανά…αποκλείστηκε οποιοσδήποτε εκπρόσωπος φορέων Φωτοβολταικών!

Για ποιο λόγο συμβαίνουν αυτά αγαπητή κυρία Τίνα; Γιατί δείχνετε τέτοια προτίμηση σε λίγους και συγκεκριμένους επενδυτές αιολικών και απορρίπτετε τους πολλούς επενδυτές φωτοβολταικών; Μήπως επειδή οι κύριοι αυτοί δεν ενδιαφέρονται για φωτοβολταικά αλλά για τα αιολικά πάρκα και τα δεκάδες μεγάλα έργα τους; Μήπως επειδή το mega-project της ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε. στη Σκύρο έχει Χωροταξικά προβλήματα;

Εν κατακλείδι, για να ξανα-αποδείξουμε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο σ’ αυτή τη χώρα:

Ξέρετε (όλα τα έγγραφα στη διάθεσή μας) που συνεδριάζει η δήθεν «επιστημονική» οργάνωση ΕΛΕΤΑΕΝ;;; Στα γραφεία της εταιρείας ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε. , Τύχης 2, Χαλάνδρι!!!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 1: Κυρία Μπιρμπίλη, είτε κοροϊδεύετε τον Ελληνικό λαό με την πράσινη ανάπτυξη, που από κοινωνικό αγαθό (όπως τη λέγατε προεκλογικά) την προτιμάτε big business ημέτερων κατασκευαστών…, είτε έχουν αλώσει το Υπουργείο σας μεγαλοκατασκευαστές αιολικών πάρκων, αφού δεν έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα την ευθύνη της θέσης σας ως Υπουργός.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 2: Με το να χαϊδεύετε τη «δήθεν επιστημονική» ΕΛΕΤΑΕΝ και να εξαιρείτε από όλες τις Επιτροπές τους συλλόγους ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΩΝ, δεν εκδικείστε τη Ν.Δ. που προωθούσε έντονα τα φωτοβολταικά. Εκδικείστε την πληθώρα επιχειρηματιών & επιτηδευματιών ανά την Ελλάδα, που προσπαθούν να βρουν διέξοδο σε αυτό τον τομέα.

Υ.Γ. Δεν βάλουμε κατά της επαγγελματικής δραστηριότητας κανενός. Ωστόσο, θεωρούμε προσβολή της νοημοσύνης του Έλληνα φορολογούμενου το να αποκρύπτουν επιχειρηματίες και μεγαλοστελέχη ιδιωτικού τομέα την πραγματική τους (σημερινή και όχι παλαιά) ιδιότητα, ώστε να εισχωρούν σε Πολιτικά Γραφεία & Επιτροπές του Κράτους, παριστάνοντας τους υπηρέτες του Δημοσίου συμφέροντος, για να προωθήσουν τις business τους.
Από Ελληνικό Καφενείο

Σαββατοκύριακο ευκαιρία για βόλτα στα χιόνια

Η χιονόπτωση των προηγούμενων ημερών ήταν έντονη και τα χιόνια έφτασαν και μέχρι τις χαμηλές κορυφές των βουνών κοντά στην θάλασσα.
Όλη την βόρεια πλευρά του Νομού είναι χιονισμένη και υπάρχουν αρκετές ποσότητες χιονιού.
Ευκαιρία για μια βόλτα το Σαββατοκύριακο λοιπόν, με την ευκαιρία που οι υποχρεώσεις της εργασίας σταματούν, για να χαρούμε μαζί με την παρέα, ή την οικογένειά μας, τις ομορφιές του τόπου μας.
Η φωτογραφία είναι απο το Οινοχώρι , που όπως περιγράφει στην σελίδα του:...
Συνεχίζεται η χιονόπτωση, όχι με ένταση, το χιόνι μέχρι τώρα έφτασε τους 35 πόντους, μετρημένο.
Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί χωρίς κανένα πρόβλημα.
Λίγες σημερινές φωτογραφίες.
Βέβαια την προηγούμενη υπήρξε καθυστέρηση ενημέρωσης που οφειλόταν σε βλάβη του δικτύου του η οποία αποκαταστάθηκε.
Απολαύστε λίγες φωτογραφίες σημερινές του χωριού.
Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί από ώρα 08:00 το πρωί.

Από Οινοχώρι στο οποίο μπορείτε να βρείτε και άλλες φωτογραφίες.

132 "Σχολείο χωρίς σύνορα"-- Aθώα η Στέλλα Πρωτονοταρίου, ένοχος ο ρατσισμός

Αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τις δασκάλες Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Πιέσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για τη διακοπή των εξωσχολικών μαθημάτων παιδιών μεταναστών είπε ότι δέχθηκε ο μηνυτής.


Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους, τονίζοντας: "Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα... παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα".
Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του.
"Μου έδωσαν προφορικές εντολές για τις όποιες δεν με κάλυψαν και βρέθηκα εκτεθειμένος. "Αν δεν μπορείς να μας διασφαλίσεις ότι θα καταργηθεί το πρόγραμμα, μπορεί να παραιτηθείς τώρα και να στείλουμε κάποιον άλλο στη θέση σου", μου είπαν. Έτσι, σταμάτησα τα μαθήματα και τώρα με θεωρούν φασίστα και ακροδεξιό", κατέθεσε ο μηνυτής Εμμ. Γιουτλάκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη διακοπή των εθελοντικών μαθημάτων.
Ο κ. Γιουτλάκης κατονόμασε τον πρώην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας το 2007, Δημ. Πλατή. "Η εντολή μου δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ακολούθησα. Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παρατηθεί" δήλωσε.
Όσο για τις δύο κατηγορούμενες, ζήτησε την αθώωσή τους, σημειώνοντας πως "κανείς δεν ωφελήθηκε ούτε υπέστη βλάβη" από τα επίμαχα φροντιστηριακά μαθήματα.
Από Βοιωτικά

Παγώνουν αλλά δεν υποχωρούν οι αγρότες

Σε αρνητικό κλίμα μετά τις δηλώσεις Παπανδρέου, παραμένουν στα μπλόκα οι αγρότες.
Συνάντηση με την υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Κατερίνα Μπατζελή θα έχει την Κυριακή το Πανελλαδικό συντονιστικό όργανο των αγροτών.


Την Δευτέρα, αγρότες που συντάσσονται με τις Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων Θεσσαλίας, θα κατέβουν με λεωφορεία και θα πραγματοποιήσουν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έξω από το Ζάππειο, όπου η κυβέρνηση έχει καλέσει τους αγρότες να ... συμμετάσχουν στον εθνικό διάλογο για το αγροτικό ζήτημα.
Οι αγρότες του Έβρου ανακοίνωσαν την απόφασή τους να αποκλείσουν επ' αόριστον από το Σάββατο το Τελωνείο Ορμενίου.

Από το πρωί της Πέμπτης οι αγρότες ήταν ιδιαίτερα ελαστικοί σε σχέση με τους αποκλεισμούς, κυρίως λόγω της κακοκαιρίας. Έτσι, οι αγρότες από τη Λοκρίδα επέτρεψαν τη διέλευση των αυτοκινήτων, για να μην υπάρχει ταλαιπωρία μέσα από τα χιονισμένα βουνά.
Εξάλλου, ούτε οι αγρότες στο Κάστρο Βοιωτίας έκλεισαν τους παραδρόμους.
Η κυκλοφορία από τη Λαμία προς την Αθήνα γίνεται μέσα από την εθνική οδό, με δύο παρακάμψεις. Η μία είναι στη Λαμία και το μήκος της δεν ξεπερνά τα τρία χιλιόμετρα. Η δεύτερη είναι στο Κάστρο Βοιωτίας, όπου οι οδηγοί κινούνται για οκτώ χιλιόμετρα σε παράδρομο, ακριβώς δίπλα από την εθνική οδό.
Από in.gr

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Αϊτή Αποκάλυψη 2 ...

Ακόμα και οι ίδιοι οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι αναρωτιούνται πλέον ανοιχτά, αν οι ΗΠΑ

επωφελούνται της θεομηνίας που έπληξε την Αϊτή για να αρπάξουν τη χώρα και να τη θέσουν υπό την κατοχή τους.

Περίπου 11.000 πεζοναύτες και λοιπές ειδικότητες (μόνον αλεξιπτωτιστές δεν έχουν ρίξει ακόμα) έχουν αποβιβαστεί και πρόκειται να φτάσουν εντός των προσεχών ημερών.

Αριθμός μάλλον υπερβολικός για να σχετίζεται μόνον με την ανθρωπιστική βοήθεια, τη διαχείριση και την προστασία της (καθώς σημειώνει πάλι ο Αμερικανικός Τύπος).

Οι φωτογραφίες των Αμερικανών στρατιωτών να προσεδαφίζονται με ελικόπτερα μπροστά απ' το ερειπωμένο Προεδρικό Μέγαρο της Αϊτής είναι εμβληματικές.

Μετά τον σεισμό η ακρίδα.

Ηδη η Γαλλική Κυβέρνηση (διά του υφυπουργού που ευθύνεται για την ανθρωπιστική βοήθεια) μιλάει, ή μάλλον διαμαρτύρεται για Αμερικανική κατοχή στην Αϊτή.

Μια περιοχή άκρως ευαίσθητη, δίπλα στην Κούβα, στην... καρδιά της Καραϊβικής, στην πόρτα της Λατινικής Αμερικής (απ' το μέσα μέρος).

Να σημειωθεί πρέπει επίσης ότι στην καταστροφή της Νέας Ορλεάνης απ' τον τυφώνα Κατρίνα, ούτε τόσο πολύ στράτευμα στάλθηκε (μάλιστα σε μητροπολιτικό έδαφος) ούτε τόσο γρήγορα.

Τι συμβαίνει λοιπόν;

Βρήκαν την ευκαιρία οι Αμερικανοί να αγκιστρωθούν σε μια γονατισμένη χώρα; Δεν θα ήταν πολύ παράξενο. Οι Αμερικανοί έχουν ιστορικό (όχι μόνον επεμβάσεων αλλά και) πολλών μικρών πολέμων στην περιοχή, όπως στον Παναμά, των μόνων άλλωστε που μπόρεσαν να κερδίσουν πολεμώντας μόνοι τους - παντού αλλού έχασαν. Και σε μεγάλους πολέμους (Βιετνάμ) και σε μικρούς (Σομαλία, Λίβανος κι αλλού). Ομως επειδή οι ΗΠΑ πολεμούν ακαταπαύστως από ιδρύσεώς τους (έχουν συμμετάσχει σε πάνω από 100 πολέμους, πραξικοπήματα κι επεμβάσεις) κι επειδή

πλέον η οικονομία τους τείνει να γίνεται κυρίως πολεμική, το άρπαγμα της Αϊτής, ένα ανθρωπιστικό πάντα άρπαγμα, ουδόλως αποκλείεται.

Η σιωπή του υποταγμένου ΟΗΕ είναι ανησυχητική κι ακόμη πιο ανησυχητική είναι η στρατηγική Ομπάμια, ο οποίος στην εξωτερική (πάντα επεκτατική κι επιθετική) πολιτική των ΗΠΑ βαδίζει την πεπατημένη των Μπους-Κλίντον-Μπους

έναν «οδικό χάρτη» που έχει οδηγήσει στη διάλυση και κατοχή του Ιράκ, στην επί εννιαετίαν καταστροφή του Αφγανιστάν, στη ναζιστικού τύπου αποθηρίωση του Ισραήλ, στην αποσταθεροποίηση του Πακιστάν, στην απειλητική περικύκλωση του Ιράν, στην αναβάθμιση της Τουρκίας σε Οθωμανικό Βρυκόλακα - σε μία

στρατηγική δηλαδή πολλών λεγεώνων για πολλά λάφυρα - πολλών φεδεράτων για τις λεγεώνες.

Πιθανόν εκ πρώτης όψεως θα φαινόταν παράλογο να «φάνε» έτσι, στην ψύχρα, ο Αμερικανοί μια φτωχή μεν και κατεστραμμένη, αλλά πάντως ακόμα ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα.

Ομως δεν θα 'ναι η πρώτη φορά που ο ισχυρός θα προβάλλει στον ανίσχυρο το Μήλιο Δίλημμα, πόσω μάλλον όταν οι πληρωμένες και αποβλακωμένες γραφίδες της κυρίαρχης διεθνώς νεοταξίτικης προπαγάνδας, θα παρενδύουν αυτό το Δίλημμα, εμφανίζοντάς το ως «βοήθεια», «ανθρωπιστική επέμβαση» και άλλα στερεότυπα, παρόμοια.

Και τα στρατεύματα προς τούτο διαθέτουν και τους μισθοφόρους (μη κυβερνητικές οργανώσεις και τα συναφή σινάφια).

Αλλωστε και οι Αϊτινοί

ένα έθνος που επινόησε τον εαυτόν του είναι κι αυτοί.
Από enet.gr

Κλείνει προληπτικά τμήμα του αρχαιολογικού χώρου των Δελφών

Κλείνει προληπτικά τμήμα του αρχαιολογικού χώρου των Δελφών

Λόγω των επανειλημμένων σεισμικών δονήσεων στην περιοχή της Φωκίδας, κλείνει προληπτικά και προσωρινά (μέχρι την ολοκλήρωση της σεισμικής ακολουθίας) το τμήμα του Ιερού του Απόλλωνος μέχρι το Ναό, στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών.

Η είσοδος στον υπόλοιπο αρχαιολογικό χώρο θα είναι χωρίς εισιτήριο.
Από naftemporiki.gr

Περισσότερα από 30 κτήρια κρίθηκαν μη κατοικήσιμα στη Φωκίδα.

Περισσότερα από 30 κτήρια κρίθηκαν μη κατοικήσιμα στη Φωκίδα, μετά τον σεισμό, που σημειώθηκε στην περιοχή τα ξημερώματα

Αυτοψία σε 98 κτήρια διενήργησαν συνεργεία μηχανικών του Τομέα Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων, τα οποία μετέβησαν το πρωί στην περιοχή της Φωκίδας, που επλήγη από σεισμό τα ξημερώματα.
Προσωρινά μη κατοικήσιμα κρίθηκαν 31 κτήρια σε 14 χωριά του δήμου Ευπαλείου και ... σε ένα χωριό του δήμου Ναυπάκτου.
Με την ολοκλήρωση του ελέγχου θα οριοθετηθεί η σεισμόπληκτη περιοχή, προκειμένου να αναληφθούν οι ανάλογες δράσεις αποκατάστασης των ζημιών.

Από Αθηναϊκό Πρακτορείο ειδήσεων
(Η φωτογραφία είναι από ετοιμόρροπο σπίτι στην Ιτέα από τους προηγούμενους σεισμούς στο Κιάτο, που τώρα κατεδαφίστηκε.)

Η σημερινή εκδίκαση, οι στιγμές έντασης και η νέα αναβολή για την επόμενη Παρασκευή.

Κλίμα έντασης δημιουργήθηκε στην αίθουσα του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Άμφισσας όπου ξεκίνησε το πρωί η δίκη των δύο ειδικών φρουρών που κατηγορούνται για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το Δεκέμβριο του 2008, όταν ο ο συνήγορος υπεράσπισης των δύο κατηγορουμένων αμφισβήτησε την ποιότητα του χαρακτήρα του θύματος, αφήνοντας αιχμές για συμμετοχή του σε σοβαρά επεισόδια σε αγώνα πόλο λίγο πριν χάσει τη ζωή του στα Εξάρχεια.

Ο Αλέξης Κούγιας ζήτησε να διερευνήσει το δικαστήριο για το εάν ο 15χρονος είχε εμπλακεί, λίγες ώρες πριν το θάνατό του, ... μαζί με φίλους του σε σοβαρά επεισόδια που κατά την διάρκεια αγώνα πόλο στο κολυμβητήριο Χαλανδρίου.
Επίσης ο κ.Κούγιας είπε στο δικαστήριο ότι εάν 14χρονα και 15χρονα παιδιά "που δεν είναι σαν τα δικά μας και τα δικά σας και αποπειράθηκαν να διαπράξουν ανθρωποκτονία, τότε θα πρέπει να δούμε τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά".
Έντονη ήταν η αντίδραση της μητέρας του 15χρονου Τζίνα Τσαλικιάν, η οποία παρίστατο στη δίκη, όπως επίσης και της μητέρας του βασικού μάρτυρα και φίλου του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ο οποίος βρισκόταν στο δικαστήριο και στα χέρια του είχε αφήσει την τελευταία του πνοή ο 15χρονος.
Έξαλλη η μητέρα του βασικού μάρτυρα φώναξε "ντροπή" στον Αλέξη Κούγια, ρωτώντας τον: "πού ξέρεις εσύ τι είναι τα δικά μας τα παιδιά;".



Την ίδια ώρα η πολιτική αγωγή διαμαρτυρήθηκε για προσπάθεια αποπροσανατολισμού της δίκης και αναρωτήθηκε σαρκαστικά για το εάν πρόκειται να δικασθεί το θύμα.
Ερωτηθείς από τη δικαστή για τις κατηγορίες που του προσάπτονται ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, ο οποίος αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο, απάντησε:
"Δεν αποδέχομαι τον θάνατο κανενός ανθρώπου. Ισα ίσα, στην κοινωνία έξω θα έμπαινα ασπίδα μπροστά στον οποιονδήποτε, είτε για συνάδελφό μου, είτε για τα παιδιά αυτά. Στη δύσκολη εκείνη στιγμή βγήκε αυτό το αποτέλεσμα. Δεν το αποδέχομαι. Θέλω να δώσω κουράγιο και στη μητέρα του και σε μένα. Είναι δύσκολη διαδικασία, θα ακουστούν πολλά εδώ και για εκείνον και για μένα. Εντάξει. Είναι επώδυνη η διαδικασία, θα την περάσουμε"
Ο Βασίλης Σαραλιώτης που κατηγορείται για συνέργεια, απάντησε στην πρόεδρο επί της κατηγορίας ότι δεν την αποδέχεται. "Είμαι σίγουρα αθώος και θα αποδειχθεί".
Η πολιτική αγωγή σχολίασε ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει ζητήσει μέχρι σήμερα συγνώμη και ανταπαντώντας ο συνήγορος υπεράσπισης τόνισε ότι ο πελάτης του προέβη σε έκφραση μεταμέλειας από την πρώτη στιγμή.

Για την ερχόμενη Παρασκευή 29 του μηνός, διακόπηκε από το μικτό ορκωτό δικαστήριο Άμφισσας η δίκη των δύο ειδικών φρουρών που κατηγορούνται για τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Στο δικαστήριο ολοκληρώθηκε το απόγευμα η κατάθεση της μητέρας του 15χρονου μαθητή Βέρτζιν Τσαλικιάν, η οποία ήταν και η πρώτη μάρτυρας για την υπόθεση. Η πρόεδρος του δικαστηρίου ζήτησε να βρίσκονται εδώ την Παρασκευή για να καταθέσουν ο ιατροδικαστής Χρήστος Λευκίδης, ο οποίος διενήργησε τη νεκροτομή στον άτυχο Αλέξανδρο, καθώς και ο φίλος του θύματος και αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού που είναι ανήλικος. Αποχωρώντας από το δικαστικό μέγαρο της Αμφισσας η μητέρα του 15χρονου Αλέξανδρου δήλωσε στους δημοσιογράφους: "Θέλω να ελπίζω ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη και δεν θα βρεθεί καμία άλλη μάνα στη θέση που βρίσκομαι εγώ τώρα".